Daily Archives 2015-11-10

Obfite krwawienie

Jeżeli rana krwawi bardzo niepokojąco, nie wolno tracić czasu na szukanie odpowiednich bandaży. Krwawienie należy zatrzymać natychmiast uciskiem i zaczekać, aż ktoś inny przyniesie bandaż. Daną część ciała należy, jeśli to możliwe, unieść do góry. Z najczystszego materiału, jaki jest pod ręką – kawałków sterylnej gazy, czystej chusteczki, najczystszej części odzieży dziecka czy własnej – należy zrobić rodzaj tamponu, przycisnąć go do rany i nie zwalniać ucisku aż do nadejścia pomocy lub zahamowania krwawienia. Nie zdejmujemy z rany pierwszego tamponu. Gdy krwawienie zelżeje trochę, a jest czym zabandażować ranę, zastosujemy opatrunek uciskowy. Tampon na ranie – zrobiony z kilku kawałków wyjałowionej gazy lub złożonego wielokrotnie najczystszego materiału, jaki był pod ręką – powinien być dostatecznie gruby, żeby po zabandażowaniu wywierał ucisk na ranę. Niewielki tamponik wystarczy na palec, natomiast na ranę uda czy brzucha potrzebny jest opatrunek dużych rozmiarów. Bandażujemy mocno zwykłym bandażem lub przylepcem, lub jakimkolwiek pociętym czy podartym na pasy materiałem. Jeżeli zrobiony w ten sposób opatrunek uciskowy nie tamuje krwawienia, należy nadal uciskać ręką bezpośrednio zranione miejsce. Nie mając pod ręką niczego sterylnego, ani nawet kawałka materiału czy odzieży, który by można przyłożyć do niepokojąco krwawiącej rany, należy ucisnąć brzegi rany, a nawet samą ranę, dłonią.

czytaj więcej

Infekcje układu moczowego cz. II

Jeżeli stan zapalny układu moczowego nie ustępuje całkowicie lub u dziecka dochodzi do ponownej infekcji, cały układ moczowy powinien być dokładnie przebadany przez specjalistę. Infekcje narządów moczowych są częstsze u dzieci z wadami rozwojowymi dróg moczowych. Jeżeli cokolwiek wskazuje na taką nieprawidłowość, wada powinna zostać skorygowana, zanim dojdzie do stałych zmian w nerkach. Z tego powodu u dziecka z przebytą infekcją układu moczowego należy po upływie 1 czy 2 miesięcy jeszcze raz skontrolować mocz, choćby czuło się dobrze, ażeby upewnić się, czy nie ma nawrotu infekcji. Stany zapalne leczy się zwykle przez 2 tygodnie. Jeszcze przez jakiś czas potem przeprowadza się kilka badań uzupełniających dla stwierdzenia, czy ropa i bakterie nie pokazują się znowu w moczu.

czytaj więcej

Smak i węch

Badanie wrażliwości na bodźce smakowe u noworodków ujawniło, że noworodek ma bardziej rozwinięty narząd zmysłu smaku niż wzroku i słuchu. Wyraźne reakcje na bodźce smakowe zaznaczają się już w pierwszym tygodniu życia. Reakcje noworodka na bodźce słodkie są zasadniczo pozytywne i przejawiają się w zadowoleniu podczas ssania, natomiast reakcje na bodźce słone, kwaśne i gorzkie są w większości negatywne i przejawiają się w reakcji niezadowolenia. Oddychanie i krążenie najmniej ulegają wpływom bodźców słodkich, nieznaczne zaś zaburzenia wywołują w nich bodźce kwaśne i gorzkie. W progach smakowych występują jednak znaczne indywidualne różnice (Pratt i inni, 1930, Shirley, 1931a: Dockeray, 1934: Pratt, 1954).

czytaj więcej

Krwawienie z nosa

Jest wiele prostych środków służących do zatamowania krwawienia z nosa. Często wystarczy, żeby dziecko przez kilka minut spokojnie posiedziało. Aby mały nie połykał za dużo krwi, można go posadzić z głową wysuniętą do przodu, a gdy leży, obrócić głowę na bok, tak żeby nos był skierowany lekko do dołu. Trzeba powstrzymać malca od wydmuchiwania nosa, uciskania go bądź wycierania chusteczką. Delikatne trzymanie chusteczki wokół nozdrzy, żeby ściekała w nią krew, jest w porządku, ale każde poruszenie nosa sprzyja utrzymywaniu się krwawienia.

czytaj więcej

Zmiany w obrębie tkanki tłuszczowej u dzieci

Zmiany te dotyczą również innych właściwości fizycznych, jednakże zachodzą znaczne indywidualne różnice w wyposażeniu mięśni u dzieci. Dzieci, które mają szerokie i grube mięśnie przewyższają siłą fizyczną inne dzieci, natomiast dzieci o małych mięśniach są zwinniejsze i wykazują lepszą koordynację ruchów i zręczność. Mięśnie niektórych dzieci ulegają szybkiemu zmęczeniu, natomiast inne dzieci wykazują dużą wytrzymałość. Stan mięśni zależy częściowo od wyposażenia dziedzicznego dziecka, a częściowo od ogólnego stanu zdrowia i od tego, w jakim stopniu dziecko może wykorzystać swoje mięśnie. Nawet u tego samego dziecka od czasu do czasu stan mięśni ulega zmianie. Po chorobie na przykład, wydolność mięśniowa jest mniejsza i dziecko prędzej się męczy niż wtedy, gdy wykazuje dobry stan zdrowia. Chociaż różnice w rozwoju mięśni chłopców i dziewcząt w okresie dziecięcym nie są tak znaczne, to jednak w okresie dojrzewania płciowego różnice te występują wyraźnie, gdyż mięśnie chłopców w tym okresie są większe i silniejsze niż mięśnie dziewcząt.

czytaj więcej

Faza embrionalna

Faza embrionalna obejmuje okres od drugiego tygodnia do końca drugiego miesiąca. Jest to faza szybkich zmian. Przy końcu tego okresu rozwoju embrion przybiera kształt postaci ludzkiej miniaturowych rozmiarów. Od tego czasu, główne zmiany, jakie pojawiają się w organizmie, dotyczą raczej zmian wielkości poszczególnych części ciała już ustalonych, nie pojawiają się natomiast nowe właściwości organizmu.

czytaj więcej

PORODY WIELOKROTNE

Wielokrotne porody, czyli narodziny dwóch lub więcej potomków, następujące jeden po drugim w ciągu kilku dni są wynikiem niesymetrycznego podziału komórki albo kilku jednoczesnych zapłodnień. Kiedy zapłodnione jajo dzieli się w przedwczesnym okresie przedporodowym, niąt. Pierwszy typ, to bliźnięta identyczne lub .iednojajowe. Rozwijają się one z pojedynczego jaja, zapłodnionego przez pojedynczy plemnik. Drugim rodzajem bliźniąt są tak zwane bliźnięta n i e identyczne, albo bliźnięta dwujajowe. Rozwinęły się one z dwu jaj zapłodnionych jednocześnie. Bliźnięta nieidentyczne pojawiają się znacznie częściej niż bliźnięta identyczne. Nie ma jednak danych statystycznych, które wykazałyby, jakie różnice we frekwencji zachodzą między bliźniętami obu typów. Określa się, że w przybliżeniu jedna czwarta wszystkich bliźniąt jest typu jednojajowego. Rys. 14 pokazuje dwa typy bliźniąt.

czytaj więcej

Proporcje twarzy

Ze względu na to, że wzrost górnej albo czaszkowej części głowy kończy się dosyć wcześnie, głowa ma wygląd nieproporcjonalny, a jej górna część wydaje się zbyt duża w porównaniu z twarzą. Dolna część głowy w okresie niemowlęctwa i wczesnego dziecięctwa jest mała i nierozwinięta, co zasadniczo jest wynikiem braku zębów na początku tego okresu, a później wynikiem małego rozmiaru zębów niemowlęcych. Układ kostny twarzy staje się większy w stosunku do części czaszkowej w okresie od urodzenia do siódmego roku życia, co przyczynia się do usunięcia tak zwanego „wyglądu dziecięcego”. Największy wzrost twarzy zaznacza się między piątym a ósmym rokiem życia, szczególnie u chłopców (Allen, 1948). Dopóki na miejscu małych zębów dziecięcych nie pojawiają się nowe zęby stałe – co następuje przed okresem dojrzewania dopóty usta, broda i dolna część głowy dziecka jest mała w porównaniu z górną częścią, w której rozwój mózgu odbywa się bardzo szybko. W okresie wymiany zębów dziecięcych na zęby stałe mogą nastąpić przesunięcia w dopasowaniu zębów górnych i dolnych, co wpływa na kształt dolnej części twarzy dziecka. Tego rodzaju okluzja (zwarcie szczęk – przyp. tłum. wynosi 70% w czwartym roku życia, a potem stopniowo wzrasta wraz z wiekiem (Thompson, 1954). Zła okluzja, czyli niedopasowanie szczęk, nie tylko będzie poważnie wpływać na kształt dolnej części twarzy, ale będzie także utrudniać właściwe żucie i w ten sposób będzie wywierać zły wpływ na trawienie (Krogman, 1939: Davenport, 1940: Breckenridge i Vincent, 1955).

czytaj więcej