Daily Archives 2015-12-05

Trudne zachowanie się jednostki

Wiele form tak zwanego trudnego zachowania się jest normalnym zachowaniem się jednostki, typowym dla tego wieku, w którym one się pojawiają. Każdy okres rozwojowy ma pewne niewłaściwe formy zachowania, które przejawiają się normalnie w tym okresie, a przemijają, gdy dziecko przechodzi do następnego okresu rozwojowego. Szczegółowe badania nad właściwościami zachowania się trzy i półletnich dzieci ujawniły następujące formy charakterystyczne dla okresów braku równowagi: brak koordynacji fizycznej, obawa przed upadkiem, lęk przestrzeni: takie objawy zaburzeń emocjonalnych, jak: mruganie okiem, obgryzanie paznokci, jąkanie się, głuchota psychiczna, trudności w widzeniu, niepewność emocjonalna: takie problemy współżycia pomiędzy dorosłymi a dziećmi, jak: nadmierne zwracanie na siebie uwagi, wsty- dliwość, drażliwość, wybuchy emocjonalne i gwałtowne wyrażanie uczuć. W tym czasie zaznacza się intensywniejszy rozwój, zwłaszcza u chłopców, którzy początkowo rozwijali się wolniej. Stopniowo zachowanie staje się lepiej zorganizowane i zharmonizowane, co jest charakterystyczne dla początku okresu równowagi (lig i inni, 1949).

czytaj więcej

Zanikanie starych właściwości

Trzeci ważny rodzaj zmian, które pojawiają się w rozwoju jednostki, dotyczy zanikania niektórych właściwości. Spośród cech fizycznych, do najistotniejszych, które stopniowo zanikają, należą: grasica, zwana „gruczołem dziecięcym” i znajdująca się w klatce piersiowej: szyszynka mózgowa, która jest umiejscowiona w międzymózgowiu: odruchy Babińskiego i Darwina, „włosy niemowlęce” i pierwsza seria zębów, tak zwane zęby mleczne. Spośród właściwości umysłowych stopniowo tracą swoją użyteczność i zanikają następujące: gaworzenie i wszystkie inne formy mowy niemowlęcej, impulsy dziecięce do działania, które pojawiają się przed myśleniem, dziecięce formy motoryki, jak na przykład pełzanie i czołganie, bystrość zmysłów specjalnie w odniesieniu do smaku i węchu.

czytaj więcej

Zapalenie wyrostka robaczkowego cz. II

W najbardziej typowym obrazie zapalenia wyrostka przez pierwsze kilka godzin utrzymuje się bolesność w okolicy pępka. Dopiero później ognisko bólu przesuwa się w kierunku prawej, dolnej części brzucha. Mogą wystąpić raz czy dwa razy wymioty, ale nie zawsze. Apetyt zwykle słabnie, ale niekoniecznie. Stolce mogą być w normie lub twarde, w wyjątkowych wypadkach wolne. Po kilku godzinach takich objawów może podnieść się również temperatura ciała i utrzymywać się w granicach 37,5° – 38,5°, ale zapalenie wyrostka może przebiegać także bez temperatury. Bolesność może się nasilać przy podciąganiu w górę prawego kolana lub wyciąganiu prawej nogi do tyłu. Ból może być także silniejszy przy chodzeniu. Jak widać, symptomy zapalenia wyrostka robaczkowego różnią się w różnych przypadkach i trzeba lekarza do ustalenia właściwego rozpoznania. Lekarz kieruje się głównie tym, czy podczas badania, polegającego na głębokim, ale delikatnym ugniataniu całego brzucha, wyczuwa bardziej wrażliwy rejon po prawej stronie. Zauważycie, że przy takim badaniu, nie pyta dziecka za każdym razem, czy odczuwa ból, a wręcz przeciwnie, stara się odwrócić uwagę malca od tego, co robi. Nie zadaje pytań, ponieważ wiele dzieci z bólem brzucha, szczególnie małych, ochoczo odpowiada: „Tak, tutaj boli”, gdy tylko padnie takie pytanie, niezależnie od tego, jakiego miejsca ono dotyczy. Gdy lekarz stwierdzi bolesność po prawej stronie brzucha, zaczyna podejrzewać zapalenie wyrostka, ale czasami robi jeszcze badanie krwi (na leukocytozę), żeby ułatwić sobie podjęcie decyzji. Podwyższona liczba białych krwinek wskazuje na istnienie w organizmie jakiejś infekcji, choć jej nie lokalizuje.

czytaj więcej

Rozwój przebiega od reakcji ogólnych do specyficznych

We wszystkich fazach rozwoju motorycznego czy umysłowego początkowo reakcje dziecka są ogólne, zanim staną się specyficzne. W rozwoju płodowym czy też po urodzeniu ogólna aktywność poprzedza specyficzną. W żadnym czasie i w żadnych warunkach nie może zajść kolejność odwrotna. Na początku uwidacznia się to w czynnościach mięśni. Noworodek porusza całym swoim ciałem, zamiast poszczególnymi częściami ciała. Niemowlę macha rączkami w sposób bardzo nieskoordynowany. Są to przypadkowe ruchy dziecka, zanim stanie się ono zdolne do wykonywania czynności specyficznych, jak na przykład sięganie po coś. Tak samo przypadkowo kopie nogami, dopóki nie nauczy się koordynowania mięśni nóg w taki sposób, aby móc pełzać, czołgać się lub chodzić.

czytaj więcej

Wiek rodziców

Kobiety, które nie są zadowolone ze swojej ciąży, częściej mają nudności i wymioty niż te, które są zadowolone (Roberston, 1940: Sąuier i Dunbar, 1946: Wasman, 1947: Wallin i Riley, 1950). Matka, która jest bardzo niezadowolona z dziecka, które ma się narodzić, czy ze względu na to, że będzie ono stanowić przeszkodzę w jej trybie życia czyteż ze względu na swoją sytuację ekonomiczną, przeżywa wówczas silne i stałe emocje, co z kolei wpływa na aktywność płodu, a w przyszłości na gorsze przystosowanie się niemowlęcia do swego środowiska (Wallin i Riley, 1950).

czytaj więcej

Koniec drugiego miesiąca księżycowego

Przy końcu drugiego miesiąca księżycowego embrion ma w przybliżeniu około P/r do 2 inczów (3 do 5 cm) długości i waży około 2 g albo % uncji. Wzrost embrionu wynosi 2 000 000°/o od momentu zapłodnienia. Struktura jego jest tak dobrze rozwinięta, że wyraźnie jest on podobny do człowieka i nie można traktować go przez pomyłkę jako embrion zwierzęcy. W porównaniu z całym ciałem, głowa jest najwięcej rozwinięta i najbardziej się zaznacza. Oczy są osadzone na froncie twarzy wraz z powiekami w kształcie fałd skóry powyżej oczu. Uszy są już całkowicie ukształtowane, jednakże są umieszczone nisko z boku głowy embrionu. Usta są otwarte, a dolna szczęka jest tak mała, że embrion jest prawie że bez brody. Ma pojedynczy szeroki nos i duże napęcznienie czoła. Proporcje ciała embrionu różnią się tym od proporcji ciała noworodka, że głowa embrionu jest nadmiernie duża, a ręce i nogi są cienkie.

czytaj więcej

ODRUCHY WARUNKOWE NOWORODKA

Szkoła pawłowowska, do której należą filozofowie i psychologowie radzieccy, zaprzeczyła istnieniu u noworodka zdolności do uczenia się. Wychodziła ona z założenia, że formowanie się odruchów warunkowych jest niemożliwe, ponieważ w pierwszych kilku miesiącach po urodzeniu kora mózgowa funkcjonuje bardzo niekompletnie. Przeprowadzono pewną ilość badań w celu stwierdzenia, czy odruchy warunkowe mogą być wykształcone w okresie noworodka. W przypadku reakcji karmienia kojarzonych z dźwiękiem dzwonka wywołano istotne zmiany w reakcjach zachowania się dziecka od momentu, w którym usłyszało dźwięk dzwonka (Marquis, 1931). Zmiany w rozkładzie godzin karmienia mogą lizowanych, jak i wśród ludów prymitywnych istnieje negatywny stosunek do dzieci urodzonych przedwcześnie. Panuje przekonanie, że wczesne przyjście na świat, pozbawiające jednostkę normalnego rozwoju już przed urodzeniem, powoduje także nienormalny rozwój fizyczny i niedołęstwo. Wśród wielu prymitywnych ludów i cywilizowanych społeczeństw świata starożytnego, przed powstaniem chrześcijaństwa, rozpowszechniona była praktyka pozbawiania życia dzieci urodzonych przedwcześnie już w momencie rodzenia się lub też skazywania ich na zagładę przez wywożenie w góry i pozostawianie tam wraz z ułomnymi. Tego rodzaju praktyki były oparte na przekonaniu, że są małe możliwości, aby dzieci urodzone przedwcześnie mogły rozwinąć się normalnie, wobec tego dla dobra społecznego powinny ginąć, aby nie stawały się ciężarem dla społeczeństwa.

czytaj więcej

OKRES NOWORODKA

Zgodnie z normami medycznymi, okres noworodka obejmuje czas od urodzenia do końca drugiego tygodnia życia, to jest do czasu, kiedy pępek zostaje zaleczony. Ogólnie okres noworodka dzieli się na dwie fazy: fazę porodową i fazę neonatalną. Faza porodo- w a obejmuje pierwszych 15 do 30 minut życia, włączając w to czas porodu i czas bezpośrednio po porodzie. W tym czasie noworodek przestaje być pasożytem, a po odcięciu pępowiny po raz pierwszy staje się oddzielną, wyraźnie niezależną jednostką. Faza neonatalna obejmuje pozostały czas okresu noworodka,, który polega na przystosowaniu się do życia wolnego od ochrony, jaką stanowiło wnętrze macicy (wyraz necnate, pochodzi od słowa greckiego neos, co oznacza „nowy”, i od łacińskiego czasownika nasco, co oznacza „narodzić się”). Zanim omówimy najważniejsze właściwości noworodka, musimy stwierdzić, że u różnych noworodków stan rozwoju organizmu w momencie rodzenia się różni się bardzo. Największe różnice wykryto w przypadkach nienormalnych i przedwczesnych porodów. Po urodzeniu się wiele noworodków wykazuje zdolności, które u innych rozwiną się dopiero po kilku tygodniach łub miesiącach. Z tej właśnie przyczyny może być usprawiedliwione twierdzenie, że przyjście dziecka na świat nie oznacza jednakowego punktu wyjściowego dla rozwoju każdej istoty ludzkiej. Należy przypuszczać, że przedwcześnie urodzony noworodek, który jest mniejszy od normalnie urodzonego lub przenoszonego, wykazuje rozwój umysłowy także poniżej przeciętnego. Z tego też względu opis noworodka przedstawiony w tym rozdziale będzie dotyczył tylko normalnego noworodka, to znaczy takiego, którego rozwój płodowy trwał przez 10 miesięcy księżycowych.

czytaj więcej