Daily Archives 2015-12-08

Brak zrozumienia dla normalnego zachowania się dzieci

Brak zrozumienia dla normalnego zachowania się dzieci w różnych okresach życia jest przyczyną wielu zatargów pomiędzy dzieckiem a rodzicami. Nawet nauczyciele są często zniechęceni zachowaniem się dzieci, które jest właściwie typowe dla tego okresu ich życia. W jednych badaniach na przykład, wiele form zachowania się uczniów, które nauczyciele określili jako specjalnie dokuczliwe, wskazuje na to, że normalne zachowanie się dzieci traktowali oni jako problem do rozwiązania. Opieszałość dziecka w pracy, jego wygląd zewnętrzny i agresywność, jak również przezywanie, krzykliwość są właściwie normalnym przejawem zachowania się dzieci w pewnym okresie, a specjalnie dzieci pochodzących ze środowisk o niższej kulturze. Obojętny stosunek dziecka wobec pracy szkolnej, oddawanie się mrzonkom, a nie pracy, wskazują na to, że dziecko uważa swoje lekcje za coś, co daje mu praktycznie małą korzyść i dlatego nie ma ono ochoty do nauki. Stwierdzono, że „…nauczyciele powinni zrozumieć, akceptować i tolerować normalną prawidłowość rozwoju dzieci i oceniać dzieci w pojęciach norm społecznych i norm zachowania odpowiednich dla okresów dziecięctwa, a nie usiłować formować dzieci według wzoru stworzonego przez nauczycieli i określającego właściwe zachowanie się dzieci i postępowanie z nimi”.

czytaj więcej

OKRES NOWORODKA CZ. II

Okres przystosowania się. Poprzez całe życie jednostka musi przystosowywać się do nowych warunków środowiskowych, do nowych zmian zachodzących w jej organizmie. Jednakże ze wszystkich okresów życia najwyraźniej i najszybciej musi się przystosować do okresu poporodowego, kiedy to zachodzą duże zmiany przy przejściu ze środowiska wewnątrzmacicznego do środowiska zewnętrznego oraz ze stanu pasożytniczego w jednostkę niezależną. W okresie tych przystosowań noworodek przeważnie traci na wadze, a wygląd jego i zachowanie się wskazuje na zahamowanie rozwoju od momentu przyjścia na świat. Stan taki trwa około jednego tygodnia, po czym noworodek zaczyna przybierać na wadze z chwilą przystosowania się do nowego środowiska. W zasadzie potrzeba około tygodnia, ażeby noworodek uzyskał wagę, którą utracił w pierwszym tygodniu po urodzeniu. Okres noworodka jest okresem tzw. plateau, ponieważ wówczas zaznacza się zastój w jego rozwoju, trwający dopóty, dopóki noworodek nie wyrówna swojej wagi urodzeniowej.

czytaj więcej

Poglądy Feldmana

Badając ponownie tę samą grupę dzieci w wieku 10 lat Gesell (1954) wykazał, że ,,…w odniesieniu do ich rozwoju nie było przypadku, który odbiegałby bardzo znacznie od innych”. Tylko w jednym przypadku zaistniała wyraźna zmiana w kierunku rozwoju. Tylko wtedy, gdy działają czynniki niesprzyjające, ostateczny rozwój jednostki jest bardziej trudny do przepowiedzenia. Goodenough (1954) wykazała, że jednostki, u których w I. I. zachodzą duże zmiany w późniejszych latach życia, to przeważnie takie jednostki, u których początkowo wyniki wykazały duże odchylenia od tego, czego można było oczekiwać na podstawie wiadomości o inteligencji ich przodków. Badania Termana (1926) nad wczesnymi właściwościami umysłowymi geniuszów żyjących między rokiem 1450 a 1850, które zostały ujawnione w sprawozdaniach dotyczących ich osiągnięć naukowych, wykazały, że cechy geniuszów przejawiali oni już w dzieciństwie.

czytaj więcej

Układ krwionośny

Serce po urodzeniu położone jest w klatce piersiowej nieco wyżej i bardziej poziomo niż normalnie, jest cięższe oraz większe w stosunku do ciężaru ciała niż w jakimś innym okresie życia dziecka. Bezpośrednio przed okresem pubertalnym stosunek ciężaru serca do ciężaru ciała jest mniejszy niż w jakimś innym okresie, podczas gdy w okresie adolescencji wzrasta stosunek ciężaru ciała. W okresie adolescencji zwiększają się również włókna mięśniowe serca oraz wzrasta ich liczba. We wczesnym dziecięctwie serce jest małe, podczas gdy żyły i tętnice są duże, W okresie adolescencji stosunek ten zmienia się. W porównaniu z tętnicami w okresie dzieciństwa żyły są mniejsze niż w okresie późniejszym. Naczynia krwionośne stają się dłuższe i osiągają większą powierzchnię przekroju poprzecznego w okresie adolescencji, ścianki stają się grubsze, a tkanka ochronna mocniejsza. ślady na organizmie dziecka, pozostawia również ślady na jego osobowości. Stan zdrowia w okresie dziecięcym jest ściśle związany ze społeczno-ekonomiczną pozycją rodziny. U dzieci pochodzących z niższych warstw społecznych częściej występuje zły stan zdrowia niż dobry (Hardy i inni, 1941). Stosunki społeczno-ekonomiczne wpływają na jakość pożywienia dziecka w latach jego rozwoju, co w dużym stopniu decyduje o stanie jego zdrowia. Zarobki, wielkość rodziny i zorganizowany tryb życia rodzinnego w dużym stopniu decydują o jakości pożywienia dziecka (Stienbling, 1943). Porównanie dzieci, których odżywianie zostało ocenione jako dobre, z dziećmi źle odżywionymi wykazało, że grupa dzieci dobrze odżywionych przewyższała grupę dzieci źle odżywionych pod względem rozwoju fizycznego i stanu uzębienia. Dzieci te miały mniejszą liczbę dni ópuszczonych w szkole z powodu choroby, otrzymywały lepsze stopnie z zachowania i osiągały zdecydowanie wyższy stopień społecznego przystosowania się (Podgieter i Everitt, 1950).

czytaj więcej