Biegunki przewlekłe i nawracające cz. II

Postępowanie lecznicze jest ukierunkowane głównie na oczyszczanie oskrzeli: wziewanie chłodnego i wilgotnego powietrza przy zastosowaniu nawilżacza, drenowanie oskrzeli przez odpowiednio niskie ułożenie głowy (ułatwiające odpływ śluzu), podawanie antybiotyków w razie potrzeby. Objawy ze strony przewodu pokarmowego są zwalczane wysokobiałkową, niskotłuszczową dietą, podawaniem witamin oraz enzymów trzustkowych do posiłków.

Choroba trzewna (celiakia) charakteryzuje się częstymi, wolnymi i cuchnącymi stolcami, pojawiającymi się okresowo pod koniec pierwszego roku życia, przy czym w drugim roku życia choroba przechodzi w stan przewlekły, przebiegający niekiedy z okresowymi zaparciami. Apetyt pogarsza się, dochodzi do wzdęcia brzucha i objawów niedożywienia. Jelita nie są zdolne do trawienia tłuszczów. Dziecko wygląda mizernie i ma złe samopoczucie.

Przyczyną opisanych objawów wydaje się niezdolność do przyswajania przez organizm glutenu – białka zawartego w pszenicy, a także w owsie i jęczmieniu. Leczenie polega na całkowitym wyeliminowaniu tych produktów z codziennej diety. Jednakże pierwotna nieprawidłowość w funkcjonowaniu jelit nie ustępuje, tak że objawy chorobowe mogą powtarzać się u dzieci jeszcze przez wiele lat. Byłoby wskazane zapewnić dziecku z symptomami celiakii ciągłą opiekę specjalistyczną.

Inne nieprawidłowości w przyswajaniu pokarmów opisano również w ostatnich latach jako odrębne schorzenia, a najczęstsza to niezdolność do wchłaniania niektórych cukrów. Stolce są przy tym schorzeniu wolne, ale nie mają przykrego zapachu. Po okresie długotrwałej biegunki może wyniknąć problem z przyswajaniem laktozy, czyli cukru zawartego w mleku. Dawniej dzieci podatne na to schorzenie uważano za „uczulone na mleko”. Wiadomo obecnie, że problem jest przejściowy, a przez pewien okres można zastąpić mleko innym produktem.

Choroby pasożytniczej nie ma powodu się wstydzić, ale trzeba ją leczyć

Rodzice doznają wstrząsu, gdy w stolcach dziecka zauważają robaki, choć naprawdę nie ma powodów do wielkiego strapienia i do robienia sobie wyrzutów, że dziecko było chyba za mało zadbane.

Najczęstszym typem pasożyta u dzieci jest owsik. Owsiki wyglądają jak białe nitki, długości niespełna 1 cm. Zagnieżdżają się w dolnych odcinkach jelit, ale wykręcają się nocą przez ujście odbytu i składają jaja między pośladkami. Można czasami stwierdzić je w nocy w tym miejscu lub dostrzec w wydalanym kale. Wywołują świąd w okolicach odbytu, który może zakłócać sen dziecka. Uważano niegdyś, że pasożyty są główną przyczyną zgrzytania zębami przez sen, ale nie wydaje się to zgodne z prawdą. Znalazłszy okaz robaka, należy go zachować w celu pokazania lekarzowi. Znana jest skuteczna metoda leczenia owsicy, ale wymaga nadzoru lekarza.

Glista ludzka wyglądem przypomina dżdżownicę. Pierwsze podejrzenie budzi się dopiero w momencie odkrycia jej w wydalonym kale. Glisty ludzkie nie dają żadnych wyraźnych objawów, chyba że zgromadzone są w jelitach w bardzo dużej liczbie. Odpowiednie leczenie zleci lekarz.

Tęgoryjec dwunastnicy jest rozpowszechniony w niektórych okolicach na południu Stanów Zjednoczonych. Ta choroba pasożytnicza prowadzi często do niedożywienia i niedokrwistości. Pasożyt wnika do organizmu przez skórę w następstwie chodzenia boso po zakażonym terenie. Odpowiednie leczenie zleca lekarz.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>