Błonica (dyfteryt) i paraliż dziecięcy

Błonica jest poważną chorobą, ale zachorowania można z łatwością uniknąć. Jeżeli dziecku 3-krotnie wstrzyknie się szczepionkę w niemowlęctwie i potem przypominające dawki – około roku życia, między 4 a 6 rokiem życia, a potem co 10 lat – praktycznie nie ma możliwości, aby zachorowało na błonicę. Choroba zaczyna się od ogólnie złego samopoczucia, bólu gardła i gorączki. Brudnobiałe plamki pojawiają się na migdałkach, przechodząc niekiedy na całe gardło. Zdarza się, że błonica zaczyna się w krtani, co objawia się chrypką i szczekającym kaszlem: oddychanie jest płytkie i utrudnione. Jak zawsze w przypadku bólu gardła, gorączki czy jakichkolwiek objawów krupowych należy natychmiast wezwać lekarza. Postępowanie w każdym przypadku podejrzanym o błonicę polega na natychmiastowym podaniu surowicy oraz innych leków. Do zachorowania dochodzi w tydzień po kontakcie.

Paraliż dziecięcy (choroba Heinego-Medina). Choroba ta została prawie całkowicie zlikwidowana wszędzie tam, gdzie wykonuje się systematyczne szczepienia ochronne. Każde dziecko powinno być uodpornione już we wczesnym niemowlęctwie doustną szczepionką przeciwko wszystkim trzem typom wirusów choroby.

Choroba zaczyna się, podobnie jak wiele innych infekcji, od ogólnie złego samopoczucia, gorączki i bólu głowy. Towarzyszyć mogą jednocześnie wymioty i zaparcie lub miernie nasilona biegunka. W większości przypadków nie dochodzi do porażenia, a gdy nawet ono wystąpi, choroba kończy się często zupełnym wyzdrowieniem. Jeśli po ustąpieniu ostrej fazy infekcji pozostają ślady porażenia, sprawą pierwszorzędnej wagi jest, aby dziecko było nadal pod stałą, specjalistyczną opieką lekarską.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>