Category Dziecko

Rozwój fizyczny dziecka – kontynuacja

Są cztery główne dziedziny, w których normalny rozwój fizyczny wpływa na zachowanie się {Kuhlen i Thompson, 1952). Wraz z rozwojem systemu nerwowego zaznacza się wzrost inteligencji, która wpływa na nowe sposoby zachowania się. Emocjonalne zachowanie się dziecka jest bezpośrednio związane ze zdolnością wykrywania różnych znaczeń sytuacji w takim stopniu, w jakim społeczne przyswojenie wiąże się z jego zdolnością przyswojenia myśli, uczuć i emocji innych. Rozwój mięśni wywołuje zmiany w sprawnościach motorycznych, co wpływa na wzrost siły, a to z kolei oddziałuje na zmianę aktywności dziecka i na stopień jego udziału w tej aktywności. Zabawa dziecka we wszystkich okresach jest zależna od rozwoju mięśni, a szczególnie odnosi się to do gier i sportu.

czytaj więcej

Utrudnione oddawanie moczu

Zdarza się niekiedy, że niemowlę, zwykle chłopiec, rodzi się z tak wąską cewką moczową lub tak małym ujściem zewnętrznym, że musi silnie przeć, żeby oddać mocz, albo też mocz odchodzi cieniutkim strumyczkiem czy tylko kroplami. Zwężenie cewki moczowej musi być natychmiast poszerzone przez lekarza, gdyż utrudnione wydalanie moczu uszkadza moczowody i nerki.

czytaj więcej

Cefalokaudalne następstwo

W okresie płodowym, jak i pozapłodo- wym rozwój odbywa się według cefalokaudalnego następstwa, to znaczy, że kontrola ciała, jak również rozwój samej struktury zaznacza się początkowo w okolicach głowy, a później przechodzi do dalej położonych części ciała. Przy końcu drugiego miesiąca długość głowy płodu dorównuje prawie długości tułowia (Gesell, 1954). U noworodka wrażliwość skóry najpierw zaznacza się w górnych częściach ciała, zanim pojawi się w dolnych (Sherman i Sherman, 1925).

czytaj więcej

Mięśnie i ich ważna rola

Mięśnie odgrywają ważną rolę w regulowaniu czynności takich ważnych organów ciała, jak serce, system trawienny i gruczoły. Decydują one o sile i koordynacji czynności tych organów. Przy urodzeniu włókna mięśniowe są już obecne, ale w stanie nierozwiniętym. Z tego też względu noworodek jest bezradny, a ruchy jego są słabe i nieskoordynowane. Po urodzeniu nowe włókna mięśniowe nie rozwijają się, a te które są już obecne, zmieniają swoją wielkość, kształt i strukturę. Wielkość mięśni zwiększa się dzięki wzrostowi długości, szerokości i grubości włókien. Wraz ze wzrostem mięśni zwiększa się ich waga. U przeciętnego mężczyzny wzrost wagi mięśni od urodzenia do dojrzałości jest czterdziestokrotny w porównaniu z ich wagą początkową. Do pięciu lat życia mięśnie rosną proporcjonalnie do wzrostu wagi ciała. Od piątego do szóstego roku życia zaznacza się szybki skok w przyroście mięśni i w tym okresie waga mięśni dziecka wynosi w przybliżeniu 75% wagi ciała. Po tym okresie następuje względnie powolny wzrost mięśni, a potem zaznacza się znów znaczny przyrost wagi mięśni, to jest w okresie dojrzewania. W okresie dziecięcym mięśnie zawierają więcej wody niż substancji stałych i białka w porównaniu z mięśniami dorosłego. W dodatku są one delikatniejsze i luźniej przyczepione do kości niż mięśnie dorosłego. Wraz ze wzrostem mięśni zaczynają zachodzić zmiany w ich strukturze i przymocowaniu do kości. W latach dojrzałości są one 5 lub więcej razy grubsze niż po urodzeniu. W tkance mięśniowej zmienia się także zawartość wody z 72% i 28%) ścisłej tkanki mięsnej na 66% wody i 34% ścisłej tkanki mięsnej. W ten sposób mięśnie stają się mocniejsze i twardsze. Z chwilą gdy mięśnie wzmacniają się, zaznacza się większa aktywność. Dziecko, pomimo hamowania jego aktywności, nie może usiedzieć na miejscu i stale jest w ruchu. Często też przecenia swoje siły, aby tylko być w ciągłym ruchu (Damman, 1941).

czytaj więcej

Liszajec

U dziecka w wieku poniemowlęcym tworzą się strupy czy krosty, częściowo brązowawego, częściowo miodowego zabarwienia. Zauważywszy u dziecka jakikolwiek strup na twarzy można przede wszystkim podejrzewać, że to liszajec. Infekcja zaczyna się najczęściej od pojedynczej krosty na twarzy, z żółtawym czy białym pęcherzykiem na czubku, który szybko pęka i zasycha w strup. Krosty tworzą się wkrótce w innych miejscach na twarzy i mogą rozsiewać się po całym ciele w wyniku przenoszenia infekcji przez dotyk. Krosty powinien jak najszybciej zobaczyć lekarz, który ustali rozpoznanie i leczenie. Nie leczony liszajec rozprzestrzenia się bardzo szybko i jest zaraźliwy dla otoczenia.

czytaj więcej

Kiedy plemnik wejdzie do jaja..

Zapłodnienie albo poczęcie obejmuje formowanie się zapłodnionego jaja albo zygoty. Zanim plemnik osiągnie jajo, musi przejść długą i niebezpieczną drogę od męskich gruczołów płciowych, testes, do żeńskiej komórki płciowej. W normalnym procesie zapłodnienia jajo znajduje się w przewodzie jajowodowym w swej drodze z jajnika do macicy. Zapłodnienie, jak się ogólnie stwierdza, zachodzi normalnie między 12 a 36 godzinami po wejściu jaja do przewodu, przeciętnie w ciągu 24 godzin (Thoms, 1954: Davis, 1955: Potter, 1955). W momencie spółkowania plemniki są złożone w wargach ujścia zewnętrznego szyjki macicy i posuwają się w kierunku jajowodu. Są one przyciągane do jaja przez działanie silnego hormonu, dzięki któremu wchodzą do przewodu.

czytaj więcej

Brak zrozumienia dla normalnego zachowania się dzieci

Brak zrozumienia dla normalnego zachowania się dzieci w różnych okresach życia jest przyczyną wielu zatargów pomiędzy dzieckiem a rodzicami. Nawet nauczyciele są często zniechęceni zachowaniem się dzieci, które jest właściwie typowe dla tego okresu ich życia. W jednych badaniach na przykład, wiele form zachowania się uczniów, które nauczyciele określili jako specjalnie dokuczliwe, wskazuje na to, że normalne zachowanie się dzieci traktowali oni jako problem do rozwiązania. Opieszałość dziecka w pracy, jego wygląd zewnętrzny i agresywność, jak również przezywanie, krzykliwość są właściwie normalnym przejawem zachowania się dzieci w pewnym okresie, a specjalnie dzieci pochodzących ze środowisk o niższej kulturze. Obojętny stosunek dziecka wobec pracy szkolnej, oddawanie się mrzonkom, a nie pracy, wskazują na to, że dziecko uważa swoje lekcje za coś, co daje mu praktycznie małą korzyść i dlatego nie ma ono ochoty do nauki. Stwierdzono, że „…nauczyciele powinni zrozumieć, akceptować i tolerować normalną prawidłowość rozwoju dzieci i oceniać dzieci w pojęciach norm społecznych i norm zachowania odpowiednich dla okresów dziecięctwa, a nie usiłować formować dzieci według wzoru stworzonego przez nauczycieli i określającego właściwe zachowanie się dzieci i postępowanie z nimi”.

czytaj więcej

Układ krwionośny

Serce po urodzeniu położone jest w klatce piersiowej nieco wyżej i bardziej poziomo niż normalnie, jest cięższe oraz większe w stosunku do ciężaru ciała niż w jakimś innym okresie życia dziecka. Bezpośrednio przed okresem pubertalnym stosunek ciężaru serca do ciężaru ciała jest mniejszy niż w jakimś innym okresie, podczas gdy w okresie adolescencji wzrasta stosunek ciężaru ciała. W okresie adolescencji zwiększają się również włókna mięśniowe serca oraz wzrasta ich liczba. We wczesnym dziecięctwie serce jest małe, podczas gdy żyły i tętnice są duże, W okresie adolescencji stosunek ten zmienia się. W porównaniu z tętnicami w okresie dzieciństwa żyły są mniejsze niż w okresie późniejszym. Naczynia krwionośne stają się dłuższe i osiągają większą powierzchnię przekroju poprzecznego w okresie adolescencji, ścianki stają się grubsze, a tkanka ochronna mocniejsza. ślady na organizmie dziecka, pozostawia również ślady na jego osobowości. Stan zdrowia w okresie dziecięcym jest ściśle związany ze społeczno-ekonomiczną pozycją rodziny. U dzieci pochodzących z niższych warstw społecznych częściej występuje zły stan zdrowia niż dobry (Hardy i inni, 1941). Stosunki społeczno-ekonomiczne wpływają na jakość pożywienia dziecka w latach jego rozwoju, co w dużym stopniu decyduje o stanie jego zdrowia. Zarobki, wielkość rodziny i zorganizowany tryb życia rodzinnego w dużym stopniu decydują o jakości pożywienia dziecka (Stienbling, 1943). Porównanie dzieci, których odżywianie zostało ocenione jako dobre, z dziećmi źle odżywionymi wykazało, że grupa dzieci dobrze odżywionych przewyższała grupę dzieci źle odżywionych pod względem rozwoju fizycznego i stanu uzębienia. Dzieci te miały mniejszą liczbę dni ópuszczonych w szkole z powodu choroby, otrzymywały lepsze stopnie z zachowania i osiągały zdecydowanie wyższy stopień społecznego przystosowania się (Podgieter i Everitt, 1950).

czytaj więcej

Jajo a plemnik

– 1) Jajo jest duże w porównaniu z innymi komórkami ciała, gdy tymczasem plemnik należy do najmniejszych komórek. Jajo ma zaledwie w przybliżeniu 0,1 mm średnicy, a waży około jednej milionowej części grama, wielkość jego jest minimalna. Plemnik jest nawet jeszcze mniejszy, mierzy 50 mikronów (mikron równa się jednej tysiącznej milimetra), głowa ma 5 mikronów długości (Scheinfeld, 1950). Jak małą komórką jest plemnik można wnosić z obliczeń, które wykazały, że w jednej maleńkiej łyżeczce może pomieścić się około 300.000.000 plemników (Thoms, 1954), a gdyby można było zebrać wszystkie plemniki, z których rozwinęły się 2 biliony ludzi żyjących na kuli ziemskiej, to z łatwością wszystkie te plemniki mogłyby się pomieścić w jednej tabletce aspiryny. Przyczyną różnicy wielkości pomiędzy plemnikiem a jajem jest żółtko, które stanowi materiał odżywczy dla nowego organizmu. Znajduje się ono w jaju obok chromosomów. Gdy jajo zostanie zapłodnione, wówczas dzięki pożywieniu, jakim jest żółtko, może ono przetrwać dopóty, dopóki komórka nie przymocujesię do ściany macicy i nie stanie się pasożytem.

czytaj więcej

NOSICIELE DZIEDZICZNOŚCI CZ. II

Niektóre cechy są powiązane z płcią osoby. Te cechy płciowe są wytworem genów należących do chromosomu odpowiedzialnego za determinację płci. Do cech określonych jako płciowe należy na przykład ślepota kolorów, dziedziczna łysina i hemofilia. Te same cechy płciowe rzadko pojawiają się u ojca i syna. Ogólnie przeskakują one generację i są przenoszone od mężczyzny poprzez jego córkę lub córki na jednego lub więcej wnuków (Spencer, 1955).

czytaj więcej

Proporcje twarzy – kontynuacja

Zła okluzja może być wynikiem nierównomierności wzrostu poszczególnych szczęk, różnic w wielkości pomiędzy wielkimi i górnymi zębami, ssania kciuka, szczególnie do okresu pięciu lat, oddychania ustami, ucisku na podbródek w czasie spania na brzuchu w okresie niemowlęctwa albo przygryzania języka. To wszystko może spowodować albo poważnie przyczynić się do powstania złej okluzji (Levis i Lehman, 1929: Levis, 1933: Klein, 1950: Carrisoni 1952: Sprawozdanie „New York Times”, Report, 1954a: Breckenridge i Vincent, 1955). Chciaż zła okluzja może ulec poprawie wraz z postępem rozwoju, to jednak często potrzebna jest korektura (ortodoncja), aby twarz dziecka wraz z zębami i podbródkiem stała się dobrze uformowana we właściwych proporcjach i liniach. Zmiany, które pojawiają się w kształcie twarzy są ukazane na rys. 21,

czytaj więcej