KOŚCI DZIECKA

Kości dziecka są nie tylko mniejsze niż kości osoby dorosłej, ale różnią się także proporcjami, kształtem i układem. Rozwój dotyczy więc wzrostu wielkości kości, zmian w ilości kości i zmian w ich układzie. Jak zauważono, rozwój kości odbywa się według tej samej prawidłowości co wzrost wielkości, to znaczy, że najszybszy rozwój pojawia się w pierwszym roku życia, po którym następuje okres względnie wolniejszego rozwoju, a następnie przypada znów okres szybkiego rozwoju w okresie dojrzewania (Bayley, 1940: Harding, 1952). Po urodzeniu dziecko ma 270 kości. W okresie dojrzewania liczba kości wzrasta do 350. Potem, na skutek łączenia się pewnych kości, następuje tak duże zmniejszenie się liczby kości, że w dojrzałym układzie kostnym jest ich zaledwie 206 (Thompson, 1954). W przegubie dłoni w drugim roku życia są dwie albo trzy kości: w szóstym roku jest ich już sześć albo siedem, a pomiędzy dwunastym i piętnastym rokiem życia liczba ich wzrasta do ośmiu. Rysunek 22 ukazuje rozwój kości dłoni i przegubu u dzieci w różnych latach życia.

We wczesnych miesiącach życia oraz po urodzeniu tkanka kostna jest miękka i gąbczasta. Chrząstka lub otoczka pojawia się w tych miejscach, gdzie później będzie kość. Kości dziecka zawierają więcej wody i substancji białkowej, a mniej związków mineralnych niż kości dorosłego. Są one bardziej unaczynione i dostarczają więcej krwi, a z krwią więcej materiału do wzrostu niż u dorosłego. Warstwa zewnętrzna albo periosteum jest grubsza. Stanowi ona ochronę przed skompli kowanymi złamaniami, Kości dziecka nie są powiązane na stałe, natomiast jest dużo przestrzeni pomiędzy zakończeniami kości, a ścięgna w stawach są dłuższe i luźniej przymocowane niż u dorosłego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>