Krztusiec (koklusz) cz. II

Krztusiec bywa bardzo niebezpieczny, zwłaszcza u dziecka poniżej 2 lat. Mając w domu malutkie dziecko, należy się strzec tej choroby jak dżumy. U malutkiego dziecka grozi ogólnym wyczerpaniem organizmu i zapaleniem płuc.

Leczenie zleci lekarz, uwzględniając wiek dziecka i nasilenie choroby. Zawsze zapisuje środki przeciwkaszlowe, które niestety często okazują się mało skuteczne. W większości przypadków samopoczucie poprawia chłodne powietrze, w dzień i w nocy, ale nie można oczywiście dopuścić do tego, żeby dziecko przemarzło. Silnym dzieciom wolno nieraz bawić się na dworze przez cały okres choroby, pod warunkiem, że nie mają podwyższonej temperatury ciała. Oczywiście nie wolno im bawić się z innymi dziećmi. Niekiedy ilość napadów kaszlu zmniejsza się, jeżeli dziecko leży w łóżku. Gdy problemem stają się wymioty, lepiej karmić dziecko częściej i małymi porcjami, które żołądek łatwiej utrzymuje niż regularne duże posiłki, spożywane trzy razy dziennie. Najbezpieczniej dawać dziecku jeść bezpośrednio po wymiotach, ponieważ przez jakiś czas potem mniejsze jest ryzyko kolejnego napadu kaszlu. Ściskająca brzuch opaska może przynieść ulgę w przypadku bólów spowodowanych intensywną pracą mięśni podczas ataków kaszlu.

Ponieważ krztusiec bywa niebezpieczny, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci, ważne jest, aby przy pierwszym podejrzeniu natychmiast szukać pomocy u lekarza, który szybko ustali, jeśli to możliwe, rozpoznanie i podejmie właściwe leczenie. W przypadku niemowlęcia konieczny jest specjalny rodzaj postępowania.

Przepisy dotyczące kwarantanny różnią się zależnie od zarządzeń lokalnych. Zwykle dziecko nie może wrócić do przedszkola czy szkoły przed upływem 5 tygodni od początków choroby i przed ustąpieniem wymiotów. Zakaźność krztuśca nie mija nagle po upływie określonego czasu. Zanika stopniowo, w lżejszych przypadkach – wcześniej. Dla własnych celów można przyjąć, że dziecko nie jest już roznosicielem choroby, jeżeli od 2 tygodni wyraźnie mniej kaszle. Krztusiec rozwija się w ciągu 5-14 dni od daty kontaktu. Gdy wiadomo, że niemowlę nie szczepione jeszcze na krztusiec miało kontakt z chorym, można podać surowicę, żeby zapobiec rozwinięciu się choroby czy złagodzić jej objawy. W Polsce okres izolacji chorego na krztusiec wynosi 21 dni, licząc od pojawienia się napadowego kaszlu (przyp. red.).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>