Metoda kontrolowanej obserwacji

Metoda indywidualnej diagnozy może być uważana za jedną z najbardziej dokładnych i dostępnych obecnie metod badań dziecka. Ma ona jednak ograniczone zastosowanie. Może być bowiem używana tylko przez psychologów o wysokich kwalifikacjach, którzy znają dzieci trudne i wiedzą, jak postępować w takich przypadkach. Jest to metoda, która wymaga bardzo wiele cierpliwości i nieograniczonego czasu na przeprowadzanie możliwie dokładnych badań nad dzieckiem. Ze względu na to, że jest ona stosowana głównie w przypadkach trudnych, wykorzystuje się ją raczej do badań dziecka trudnego niż normalnego, przeciętnego.

Metoda kontrolowanej obserwacji. Metoda ta polega na obserwowaniu zachowania się dziecka w dokładnie kontrolowanych warunkach środowiskowych. Jest to odmiana metody biograficznej, która stała się bardziej dokładna dzięki wykorzystaniu do badań grupy dzieci, zamiast pojedynczego dziecka, kontroli czynników środowiskowych oraz jak najdalej posuniętej eliminacji czynnika subiektywnego, po opracowaniu zarysu badań, stosowaniu kwestionariuszy i formularzy, które ułatwiają prowadzenie obserwacji, oraz dzięki stosowaniu filmów będących uzupełnieniem obserwacji. Jak dokładnie mogą być prowadzone kontrolowane obserwacje można zobaczyć w tak zwanej kabinie izolacyjnej, przeznaczonej do badań niemowląt, urządzonej przy Uniwersytecie w stanie Ohio. W kabinie tej są kontrolowane: temperatura, wilgotność, światło i dźwięk.

Metoda kontrolowanej obserwacji była po raz pierwszy zastosowana w Niemczech w badaniach reakcji noworodka na podniety zmysłowe. Zastosowanie tej metody zostało ulepszone tak dalece, że jej dokładność naukowa wzrosła w dużym stopniu. Watson (1925) zastosował tę metodę po raz pierwszy w badaniach eksperymentalnych nad emocją noworodków, prowadzonych w Ameryce przy Uniwersytecie Johna Hopkinsa w Baltimore.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>