Metoda kwestionariusza w badaniach dziecka – kontynuacja

Hall przypuszczał, że rodzice, ze względu na możliwości ciągłego obserwowania swoich dzieci, posiadają o nich wartościowe wiadomości, których uzyskanie w badaniach laboratoryjnych lub szkolnych byłoby trudne lub wprost niemożliwe. Wprawdzie, jak wykazał to Hall, uczucia rodziców do swoich dzieci oraz brak umiejętności w posługiwaniu się metodą obserwacji mogą zniekształcać niektóre ważne fakty, jednakże rodzice mogą dostarczyć wiadomości, których nie dałoby się uzyskać w warunkach laboratoryjnych lub szkolnych.

Metoda ta ma także wiele słabych stron, które w dużym stopniu osłabiają płynące z niej korzyści. Ze względu na brak zrozumienia pytania, może być ono często opuszczone albo też odpowiedź może nie zgadzać się z przekonaniami badanej osoby. Nie ma żadnego pewnego sposobu kontroli uzyskiwanych odpowiedzi, nie można być także całkowi- cie pewnym, czy odpowiedzi nie są fałszowane, jak to często bywa z przekonaniami większości młodzieży szkoły średniej. W okresie bowiem adolescencji pojawia się często wśród młodzieży postawa oburzenia przeciwko wdzieraniu się w jej osobiste sprawy, co prowadzi do podawania niejasnych odpowiedzi lub w niektórych wypadkach do odpowiedzi nieprawdziwych.

Pyles, Stolz i McMarlane (1935) badali dokładność materiału dotyczącego wczesnego okresu rozwoju dzieci, który był zebrany od matek dopiero w rok lub w dwa lata po skończeniu badanego okresu rozwojowego. Porównywali oni wypowiedzi matek w odniesieniu do 252 dzieci z Berkeley, które ukończyły 21 miesięcy życia, z wcześniejszymi wypowiedziami dotyczącymi tego samego okresu rozwojowego. Wypowiedzi te były zebrane przez wyszkolonych pracowników Instytutu Opieki nad Dzieckiem, założonego przy Uniwersytecie w Kalifornii.

Wypowiedzi matek, dotyczące okresu, w którym ich dzieci zaczęły po raz pierwszy same chodzić, zgadzały się w 49°/o badanych przypadków, a w odniesieniu do okresu, w którym ukazały się pierwsze zęby, były słuszne tylko w 36n/o badanych przypadków. Matki, jak twierdzili autorzy, mają tendencję do robienia pomyłek i skłonność do podawania tych objawów za wcześnie. Matki kilkorga dzieci wykazały większą tendencję do czynienia pomyłek niż matki posiadające tylko jedno dziecko.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>