Metody badań nad dziećmi

W dwudziestym wieku pojawiły się pewne określone tendencje badań nad dzieckiem. Spośród tych tendencji omówimy piąć, z których każda w poważnym stopniu przyczyniła sią do rozwoju psychologii dziecka jako nauki.

W stosowaniu metod badań nad dzieckiem za znaczył się poważny postęp. W przeciwieństwie do wcześniejszych metod, w których jedno dziecko stanowiło przedmiot badań, nowy kierunek zmierzał do analizy zachowania się dużej liczby dzieci badanych pojedynczo lub w grupach. Dokładnie planowane i kontrolowane metody zastąpiły pojedyncze uwagi biograficzne, oparte na obserwacjach przeprowadzanych również w kontrolowanych warunkach. ‚

Pionierska pracą Johna B. Watsona (1925, 1925a) i jego współpracowników w Klinice Phippsa w Baltimore, zapoczątkowana w 1917 roku, jest bardzo ważna z historycznego punktu widzenia, gdyż wprowadziła nowe metody eksperymentalne. W swoich badaniach nad nowmroikiem Watson stosował metodę obserwacji w połączeniu z eksperymentem. Wartość tej metody wykazał w badaniach nad zwierzętami, które, podobnie jak niemowlęta, nie mogą być badane zwykłą, psychologiczną metodą introspekcyjną. Opierając się na tych założeniach, Watson opracował nową metodę formowania odruchu warunkowego i demonstrował jej zastosowanie w odniesieniu do reakcji strachu u małych dzieci. Wkrótce pojawiły się eksperymentalne prace nad dziećmi w Ameryce i za granicą, które ściśle wzorowały się na pracy Watsona.

Druga ważna tendencja badań nad dzieckiem w dwudziestym wieku dotyczyła zainteresowań specjalnymi badania mi różnych zdolności dziecka. Zaniechano prowadzenia badań o charakterze ogólnym, jak to miało miejsce w poprzednim wieku w związku z biografiami dziecka. Miejsce ich zajęły wysoko wyspecjalizowane badania nad uczeniem się, rozwojem motoryki, uczuciami, językiem, uspołecznieniem, zabawą, rysunkiem, pojęciami moralnymi i religijnymi. W rezultacie uzyskano znaczny wzrost bardziej dokładnej i faktycznej wiedzy dotyczącej różnych właściwości życia dziecka. Położono jednakże nierównomierny nacisk na prowadzone badania. Niektóre fazy w rozwoju dziecka, szczególnie w odniesieniu do takich jego właściwości psychicznych, jak: kontrola ruchów, mowa, uczucia, uspołecznienie, zostały dokładnie zbadane, gdy tymczasem na inne właściwości, również ważne, lecz bardziej trudne do badania, skierowano mniej uwagi, na przykład na pojęcia moralne i religijne, marzenia, zainteresowania zabawą w starszych latach życia dziecka, zainteresowania zagadnieniami seksualnymi. Jednakże tam, gdzie dokonano postępów w metodach badań, uzyskano duże osiągnięcia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>