METODY STOSOWANE W BADANIACH DZIECKA CZ. II

Pomimo że za pomocą tej metody zwracano uwagę na obserwowanie dziecka w jego codziennym środowisku, wolnym od sztuczności, która towarzyszy badaniom laboratoryjnym, to jednak brak kontroli nad środowiskiem sprawiał, że obserwacje były mniej dokładne niż tego wymagały badania naukowe. Uzupełniając ten zarzut, należy dodać, że zasadniczo bezstronna i nieuprzedzona postawa badacza, w niektórych przypadkach ulegała jednak wpływom dumy rodzicielskiej. W rezultacie, ponieważ badania ograniczano w zasadzie do jednego dziecka, i to przeważnie dziecka rodziców wykształconych i inteligentnych, wyprowadzenie jakichś ogólnych wniosków dotyczących zachowania się dziecka normalnego stało się zupełnie niemożliwe.

Niezależnie od tych wymienionych ograniczeń, metoda ta ma również swoje dobre strony. Okazała się ona doskonałym dodatkiem do laboratoryjnych badań nad dzieckiem i utorowała drogę dokładnym, kontrolowanym obserwacjom, dokonywanym w warunkach podobnych do domowych lub podczas zabaw. Jej największa wartość polega na tym, że dostarcza ona danych dotyczących zachowania się dziecka, nieujawnionych w badaniach eksperymentalnych, które w większości są ograniczone do krótkich obserwacji lub krótkich badań testowych. Jest ona specjalnie ważna w badaniach wczesnych lat życia dziecka, kiedy jego zachowanie się ma charakter spontaniczny i nie może być celowo wywołane w momencie, w którym chce się przeprowadzać dane badania.

Ostatnio zaznaczyły się dążenia do wykorzystania materiału zawartego w biografiach dziecka, a jednocześnie do usunięcia wielu źródeł krytyki związanej z tą metodą. Dennis (1936) opracował biografię na podstawie 64 biografii małego dziecka poniżej trzech lat życia. Później W. Dennis i M. G. Dennis (1937) zebrali dane dotyczące pierwszego roku życia dziecka na podstawie 40 najbardziej kompletnych i dostępnych biografii. Uzyskali oni wnioski dotyczące około 50 cech zachowania się dziecka. W ten sposób zarzut, że dane zawarte w biografii są charakterystyczne tylko dla jednego dziecka, został usunięty. Hurłock i Mc Hugh (1936) postanowiły przekonać się, czy dane uzyskane przez biografów dziecka zgadzają się z danymi otrzymanymi z innych źródeł. W tym celu porównywały pewne dane wzięte z biografii z danymi otrzymanymi na podstawie następujących badań: grupy dzieci słabo rozwiniętych umysłowo i zbadanych przez Mead, grupy dzieci utalentowanych i badanych przez Termana, grupy niewyselekcjonowanej, zbadanej przez Shirley. Porównywały także dane z biografii z normami testów dotyczących niemowląt.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>