Moczenie nocne

Moczenie nocne u dziewczynek składa się najczęściej na obraz całkowicie różny od typowego przypadku u chłopców. Dziewczynka bywa właśnie bardzo przedsiębiorcza i angażuje się w daleko idącą rywalizację z bratem czy matką. (Może np. uważać, że potrafi sama zaopiekować się ojcem i być dla niego lepszym towarzystwem niż matka.) Może być bardzo rozżalona, iż jest dziewczy- nką, bo w jej odczuciu ma to wiele ujemnych stron. Zatem w przypadku moczenia nocnego u dziewczynki zadaniem rodziców jest ułatwienie jej pogodzenia się z własną płcią, eliminowanie sytuacji prowadzących do rywalizowania z bratem, przekonanie jej, że jest kochana właśnie jako dziewczynka, zwłaszcza że jej ojciec kocha ją jako córkę, przy czym powinna zrozumieć, że swe sprawy i zainteresowania ojciec dzieli przede wszystkim z matką.

Czy potrzebna jest opinia psychiatry i psychoanalityka oraz podjęcie przez nich leczenia? W każdym przypadku rozsądnie będzie zasięgnąć opinii specjalisty. Za podjęciem przez niego leczenia opowiadam się zdecydowanie, jeżeli do moczenia nocnego dołączają się inne problemy – gdy chłopiec ma np. różne lęki, jest nieśmiały, daje się maltretować kolegom, ma słabe wyniki w nauce, często popada w konflikty z matką: gdy dziewczynka z kolei nadmiernie rywalizuje z matką czy bratem lub jest ciągle nieszczęśliwa, iż nie jest chłopcem. W takich przypadkach głównym wskazaniem do leczenia psychiatrycznego są właśnie te inne problemy, gdyż moczenie nocne tak czy owak skończy się w okresie dorastania. W niezwykle rzadkich przypadkach ustępuje dopiero po długotrwałej terapii lub pozostaje do końca nie rozwiązanym problemem. Jeżeli rodzice nie potrafią sami ocenić kontaktów dziecka z rówieśnikami, szkołą, nauczycielami i wreszcie z nimi samymi, mogą zwrócić się o pomoc do nauczyciela czy wychowawcy, do poradni rodzinnej czy poradni wychowawczej. (Zob. punkty 633 i 634.)

W przypadkach moczenia nocnego szeroko stosuje się w ostatnich latach terapię lekami. Bardzo często w pierwszym okresie przyjmowania leków wydają się one rzeczywiście skutkować, lecz w miarę upływu czasu rezultaty są coraz mniej zadowalające: po odstawieniu ich dochodzi czasami do całkowitego regresu.

Umiarkowanie zadowalające rezultaty przynosi trenowanie dziecka w utrzymywaniu moczu przez noc przy zastosowaniu specjalnego urządzenia elektrycznego, które włącza dzwonek w momencie zmoczenia łóżka. W moim odczuciu ta dość drastyczna metoda mechanicznego treningu nie jest do wykorzystania w przypadku dziecka wrażliwego, z rozlicznymi innymi jeszcze problemami (psychoterapia byłaby bardziej wskazana) lub w przypadku dziecka poniżej 5 lat. Jest ona być może odpowiednia dla dziecka dobrze przystosowanego, starszego, które ze swej strony wykazuje gotowość do aktywnej współpracy przy przezwyciężaniu tak żenującego dla niego problemu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>