Odruchy Babińskiego

Pierwsze odruchy mają wielką wartość życiową. Odruch rzepkowy, źrenicowy i trawienny są już całkowicie gotowe do działania na kilka miesięcy przed urodzeniem, jak to można zauważyć w przypadku przedwcześnie urodzonego niemowlęcia. Czynności serca, oddychania i kichania występują zaraz od momentu urodzenia. Bezpośrednio po odłączeniu się noworodka od organizmu matki pojawia się czasami kichanie, które poprzedza krzyk urodzeniowy niemowlęcia. Inne odruchy, które zostały wyżej wymienione, mogą być wywołane w ciągu kilku godzin lub kilku dni po urodzeniu.

Odruchy Babińskiego, Moro-obejmowania i darwinowski pojawiają się zaraz po urodzeniu, jednakże zanikają one w ciągu pierwszych miesięcy życia.

Odruch Babińskiego albo odruch podnoszenia dużego palca u stopy pojawia się na skutek delikatnego uderzenia w podeszwę stopy noworodka. Zanika on przeważnie w okresie sześciu miesięcy i u normalnych dzieci po skończonych 2latach życia nie pojawia się nigdy więcej. Na początku odruch ten wywołuje ruchy całej nogi, później reakcje są ograniczone do ruchów kostki i dużych palców u stóp (McGraw, 1941).

Odruch darwinowski, albo chwytania, jest wyraźnie osłabiony przy końcu drugiego miesiąca życia. Możność zwisania ciężaru całego ciała uzyskuje największe nasilenie dopiero przy końcu pierwszego miesiąca po urodzeniu. Po tym okresie następuje szybkie obniżanie się umiejętności zwisania ciężaru ciała, a później szybki spadek tej sprawności (McGraw, 1940 b).

Odruch Moro albo obejmowania pojawia się wtedy, kiedy noworodek ułożony na plecach na materacu lub stole, pod wpływem silnego uderzenia materaca lub stołu wyrzuca ręce w łuk, co przypomina obejmowanie (patrz rys. 19). Na początku występowania tego odruchu zaznacza się ogólna reakcja ciała wraz z ruchami zginania i chwytania rąk i nóg. Towarzyszy jej lub następuje bezpośrednio ostry krzyk. Wraz z upływem czasu ogólna reakcja organizmu jest tak dalece zredukowana, że w ósmym miesiąciu życia odruch Moro przybiera dojrzałą formę, przejawiając się w szybkim drgnieniu ciała, któremu towarzyszy krzyk (McGraw, 1932).

Hundt (1939) odróżnił odruch chwytania (startie patiem), który polega na reakcjach zginania. W czasie tego odruchu oczy mrugają, głowa porusza się do przodu, ramiona podnoszą się do góry i do środka, ręce załamują się w łokciach i następuje zgięcie palców. Mimo że ruchy nóg w czasie tego odruchu przypominają te same ruchy co w odruchu Moro, to jednak oba te odruchy mogą być wyraźnie różne, jeżeli chodzi o górne członki ciała. Odruch chwytania jest przeważnie wywołany nagłym, głośnym hałasem, chociaż może być także wywołany innymi nagłymi i intensywnymi bodźcami (Hundt i Ciarkę, 1937). W dwudziestym tygodniu życia niemowlęcia tego rodzaju prawidłowość wyraźnie się zmienia (Ciarkę, 1939).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>