OKRES NOWORODKA CZ. II

Okres przystosowania się. Poprzez całe życie jednostka musi przystosowywać się do nowych warunków środowiskowych, do nowych zmian zachodzących w jej organizmie. Jednakże ze wszystkich okresów życia najwyraźniej i najszybciej musi się przystosować do okresu poporodowego, kiedy to zachodzą duże zmiany przy przejściu ze środowiska wewnątrzmacicznego do środowiska zewnętrznego oraz ze stanu pasożytniczego w jednostkę niezależną. W okresie tych przystosowań noworodek przeważnie traci na wadze, a wygląd jego i zachowanie się wskazuje na zahamowanie rozwoju od momentu przyjścia na świat. Stan taki trwa około jednego tygodnia, po czym noworodek zaczyna przybierać na wadze z chwilą przystosowania się do nowego środowiska. W zasadzie potrzeba około tygodnia, ażeby noworodek uzyskał wagę, którą utracił w pierwszym tygodniu po urodzeniu. Okres noworodka jest okresem tzw. plateau, ponieważ wówczas zaznacza się zastój w jego rozwoju, trwający dopóty, dopóki noworodek nie wyrówna swojej wagi urodzeniowej.

Noworodek musi dokonać bezpośrednio po urodzeniu czterech najważniejszych przystosowań: 1) Przystosowania do zmian temperatury. Wewnątrz macicy matki noworodek przebywał w temperaturze około 100 °F. Po urodzeniu temperatura otoczenia będzie się wahać od 68 do 70 °F., która jeszcze ulegnie zmianie, gdy noworodek opuści szpital. 2) Przystosowania do zmienionych warunków oddychania. Wewnątrz macicy matki płód otoczony był płynem znajdującym się w pęcherzu, a tlen dostarczany był z łożyska poprzez pępowinę. Z chwilą odcięcia pępowiny, dziecko czerpie tlen z powietrza poprzez oddychanie. Pierwszy krzyk dziecka następuje w chwili, gdy nabiera ono po raz pierwszy powietrza do płuc i w ten sposób je rozdyma. Na początku oddychanie jest niedoskonałe i nieregularne. Noworodek ziewa, łapie powietrze, kicha i kaszla, co zmierza do uregulowania potrzebnej ilości powietrza. Do dwóch dalszych form przystosowania się niemowlęcia należą:

Pobieranie pokarmu ustami poprzez ssanie i połykanie, które to czynności mają charakter odruchowy i są często rozwinięte w formie niedoskonałej w momencie urodzenia i nie zaspokajają całkowicie jego potrzeb pokarmowych, co powoduje utratę wagi. Ta forma pobierania pokarmu jest zupełnie inna od dotychczasowej, kiedy płód otrzymywał stałą ilość pożywienia z łożyska poprzez pępowinę.

Przystosowanie do wydalania. Po kilku minutach albo godzinach po urodzeniu organy wydalnicze rozpoczynają swoją funkcję wydalając z organizmu zużyte produkty, które poprzednio były usuwane poprzez pępowinę i łożysko matki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>