Zabawa i fantazja dzieci

Zabawia dzieci. (27 min.). Zabawa jest dynamicznym czynnikiem zarówno w rozwoju umysłowym dziecka, jak i w rozwoju fizycznym. Film ten pokazuje zmiany w formach reakcji dziecka i przedstawia zabawy w każdym okresie jego rozwoju. Film ukazuje charakterystyczne właściwości wolnej, spontanicznej zabawy, zabawy iluzyjnej, zabawy konstrukcyjnej, właściwości kolekcjonowania, rozrywek, gier i sportu. Film wskazuje, co mogą i powinni uczynić rodzice, ażeby stworzyć dzieciom najlepsze warunki zabawy. Zwraca również uwagę na konieczność uwzględniania odpowiedniego czasu na zabawę, właściwego miejsca do zabawy w domu i poza domem, odpowiedniego wyposażenia, dobierania odpowiednich towarzyszy zabaw: film podkreśla możność uczenia się zgodnie ze zdolnościami dziecka i wskazuje na potrzebę wywoływania zadowolenia u dziecka w czasie zabawy. Film ten jest skorelowany z rozdziałem XI.

czytaj więcej

Skutki chorób

Jak dalece choroby wpływają na rozwój fizyczny dziecka, to zależy od ostrości, długości i istoty choroby. Spadek na wadze jest nieunikniony w każdym przypadku choroby, bez względu nawet na jej lekki przebieg. Choroba przebiegająca długo i ostro może spowodować zahamowanie w rozwoju wysokości ciała. Zwykłe choroby przeważnie nie wywierają trwałego wpływu na rozwój fizyczny dzieci szkolnych (Palmer, 1936: Hardy, 1943: Evans, 1944). Mogą pojawić się chwilowe skutki choroby, jednakże rozwój dzieci, które wcześnie przebyły choroby, nie wykazuje żadnych odchyleń w porównaniu z rozwojem dzieci, które uchroniły się od chorób.

czytaj więcej

POCZĄTEK ŻYCIA CZ. II

Mimo iż nie zostało to jeszcze dokładnie zbadane, panuje jednak ogólne przekonanie, że dwa jajniki zmieniają się w funkcjach w ten sposób, że jeden jajnik wytwarza jajo w jednym miesiącu, a drugi w następnym miesiącu.

czytaj więcej

CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA ROZWÓJ CZ. II

Płeć. Istnieją już wystarczające dowody, za pomocą których można wykazać, że płeć odgrywa ważną rolę w rozwoju fizycznym i umyslo- wym dziecka. Zaznaczają się wyraźne różnice w tempie rozwoju fizycznego w zależności od płci. Po urodzeniu chłopcy są nieznacznie więksi niż dziewczynki, ale dziewczynki rosną i dojrzewają szybciej niż chłopcy. Normalnie dziewczęta dojrzewają pod względem seksualnym o rok wcześniej niż chłopcy i w tym samym czasie są wyższe od chłopców. Zaznacza się to dokładnie w okresie przed pokwitaniem, między dziewiątym a dwunastym rokiem życia. Dziewczęta osiągają także szybciej swoją dojrzałą wielkość niż chłopcy. W rozwoju umysłowym, który mierzy się za pomocą testów inteligencji, zachodzi nieznaczna różnica na korzyść dziewcząt. Dziewczęta rozwijają się umysłowo wcześniej niż chłopcy i swoją dojrzałość umysłową osiągają nieco szybciej.

czytaj więcej

WRAŻLIWOŚĆ NOWORODKA CZ. II

Nagle wybuchy dźwięków. Oprócz krzyku noworodek jest zdolny do innego rodzaju wokalizacji, to jest do tak zwanych dźwięków wybuchowych, które przypominają ciężki oddech. Są one powszechnie określane jako „gruchanie”, „chrząkanie” i „bulgotanie”. Nie przejawia się w nich żadna intencja oraz nie mają one żadnego znaczenia. Pojawiają się przypadkowo wtedy, kiedy następuje skurcz mięśni głosowych. Ze względu na to, że dźwięki te mają niską barwę i są słabe w porównaniu z krzykiem, pozostają one często niespostrzeżone lub są traktowane jako mało ważne.

czytaj więcej

ROZWÓJ MOTORYKI CZ. II

Reakcje specyficzne powstają w rzeczywistości z rozwoju reakcji ogólnych. W okresie płodowym przeważa reakcja ogólna. Kiedy jedna część ciała jest pobudzona, wówczas reaguje cały organizm. Po urodzeniu dzieje się to samo. Nawet w przypadku krzyku całe ciało niemowlęcia jest czynne, mimo że krzyk dotyczył tylko małej powierzchni ciała. W miarę upływu czasu, gdy rozwój noworodka postępuje naprzód, pojawiają się czynności bardziej zlokalizowane, reakcje specyficzne w formie, obejmujące tylko jedną część ciała.

czytaj więcej

Objawy typowe u chłopców – moczenie się cz. II

Więcej wiary we własne możliwości – oto czego trzeba niejednemu chłopcu mającemu owe kłopoty, a nabranie tej wiary to proces stopniowy, przy czym dziecku będzie potrzebna pomoc. Bez względu na to, czy rodzice będą chcieli i mogli zorganizować pomoc z zewnątrz, nie wolno im zapominać o tym, że sami mogą zdziałać bardzo wiele. Powinni przede wszystkim nastawić się na dodawanie małemu otuchy. Mogą mu wyjaśnić, że wiedzą o licznych przypadkach tego typu i że praktycznie każdy z nich kończył się opanowaniem problemu przez chłopca. Nie wątpią więc, że i ich własne dziecko też sobie we właściwym czasie poradzi.

czytaj więcej

Faza embrionalna – kontynuacja

Ogniwem łączącym embrion z łożyskiem jest pępowina, która jednym końcem jest przymocowana do ścian żołądka embrionu, a drugim końcem do łożyska. Pępowina składa się z naczyń krwionośnych połączonych w jedną pojedynczą strukturę, przypominającą sznur. Pępowina nie ma nerwów i wobec tego procesy myślenia nie mogą być prze- kazywane od matki do płodu. W tym czasie pępowina grubieje do wielkości kciuka człowieka i ma około 10 do 20 cali (20 do 30 cm) długości. Długość ta jest bardzo ważna, ponieważ ułatwia ona aktywność płodu.

czytaj więcej

Problemy wychowawcze a alergie

Jeżeli u malutkiego niemowlęcia wystąpi dokuczliwa, swędząca egzema, a lekarz jest akurat nieosiągalny, może pomóc, a na pewno nie zaszkodzi, przejście ze świeżego mleka na mieszankę z mleka odparowanego. Można w ogóle nie dodawać do mieszanki cukru, zmniejszyć w niej ilość mąki czy kaszki, żeby waga ciała niemowlęcia nie zwiększała się zbyt szybko. Jeżeli dokuczliwa egzema rozwinęła się u starszego niemowlęcia po wprowadzeniu do diety jajka, należy z niego zrezygnować aż do czasu skontaktowania się z lekarzem. Czasami na pierwsze oznaki poprawy trzeba czekać 2 tygodnie lub dłużej. Zdarzają się dzieci uczulone na pszenicę. Byłoby jednak nierozsądne ze strony rodziców eksperymentowanie na własną rękę z eliminowaniem z diety różnych potraw: bez porozumienia się z lekarzem nie powinni podejmować żadnych prób, chyba że naprawdę nie mogą znaleźć fachowej pomocy. Spróbuję wyjaśnić dlaczego. Każdy przypadek egzemy wygląda z tygodnia na tydzień nieco inaczej, mimo że dieta pozostaje ta sama. Gdy rodzice samodzielnie podejmują decyzje o zmianach w diecie, podejrzany wydaje się najpierw jeden produkt, po jakimś czasie drugi, potem trzeci itd. Każde pogorszenie się wysypki wprawia ich w jeszcze większą dezorientację. Niebezpieczeństwo polega na tym, że eliminując kolejne potrawy, mogą doprowadzić do bardzo jednostronnej diety, tak że dziecko będzie po prostu niedożywione. Jeżeli egzema nie dokucza niemowlęciu za bardzo, nie wprowadzajcie w diecie żadnych zmian, dopóki nie pomoże wam lekarz.

czytaj więcej

Ruchliwość płodu – kontynuacja

Badania nad przyczynami różnic aktywności płodu wykazały, że aktywność ta zależy od pewnych czynników, które jej towarzyszą. Po wykonanej przez matkę pracy, liczba ruchów była najmniejsza w ciągu pierwszych 5 minut, potem stopniowo wzrastała w okresie 30 minut, a po upływie tego czasu była zbliżona do ilości ruchów zaobserwowanych po śnie. Przypuszcza się, że obniżenie się aktywności zarodka po wykonanej przez matkę pracy jest wynikiem większego zapotrzebowania w tym czasie na dostawę tlenu niezbędnego dla życia płodu (Schmei- dler, 1941). Zmęczenie matki przyczynia się raczej do wzrostu niż do obniżenia się aktywności płodu (Harris i Harris, 1941). Najczęstsze i najgwałtowniejsze ruchy płodu pojawiają się wówczas, gdy matka jest zmęczona (Sontag i Richards, 1938). Zarodek wykazuje równomierną ruchliwość, gdy matka jest zajęta innymi czynnościami niż jedzeniem. ła. Najbardziej podstawowymi odruchami są odruchy połykania, dłoniowy, zginania, odruch Babińskiego, które pojawiają się pomiędzy czwartym a piątym miesiącem życia płodowego. Przy urodzeniu wszystkie inne odruchy są już obecne. Ze względu na dojrzewanie nerwów i mięśni, ogólna aktywność na bodźce zewnętrzne pojawia się nie wcześniej niż w trzecim miesiącu życia płodowego. Najpierw zaznacza się ona w okolicach głowy. Później ogólne ruchy stają się spontaniczne i nie są pobudzane przez bodźce zewnętrzne. Pomiędzy czwartym a piątym miesiącem płód przejawia bardziej zróżnicowaną aktywność, kiedy to głowa jego porusza się niezależnie od tułowia, a ramiona i nogi – bez udziału ruchów głowy (Gilbert, 1939: Barker i inni, 1943: Gesell, 1949: Carmichael, 1954).

czytaj więcej

Różnice indywidualne dotyczące tempa rozwoju są stałe

Powszechne przekonanie, że niemowlę opóźnione pod względem rozwoju fizycznego lub umysłowego dorówna niemowlęciu rozwiniętemu normalnie, nie zostało poparte dowodami naukowymi. Przeciwnie, jest dużo dowodów wskazujących na to, że tempo rozwoju jest stałe. Te dzieci, które rozwijały się szybko na początku swojego życia, będą rozwijać się nadal w tym samym tempie. Natomiast dzieci, których rozwój przebiegał wolno, będą nadal rozwijać się wolno. Krzywe rozwoju dotyczące wysokości organizmu wykazały, że dzieci, które są wysokie w pierwszym roku życia, są także wysokie i w następnych latach, natomiast dzieci, które są niskiego wzrostu, pozostaną nadal niskie (Baldwin, 1922). Pomiary wagi i wzrostu u chłopców i dziewcząt, którzy byli dobierani według wagi urodzeniowej, przeprowadzane co pół roku do 13 roku życia, wykazały, że to samo tempo rozwoju, które zaobserwowano po urodzeniu, utrzymało się i w okresie dziecięctwa (Illingworth i inni, 1949). Jeżeli chodzi o wzrost w okresie przedpubertalnym, to zauważono, że dziewczęta, które szybciej rosły w ciągu pierwszego roku okresu przedpuber- talnego, tak samo szybciej rosły w ciągu dalszych lat tego okresu. Natomiast dziewczęta, które wzrastały wolniej w pierwszym roku okresu przedpubertalnego tak samo wzrastały wolniej i w następnych latach tego okresu (Muhsam, 1947).

czytaj więcej