Poglądy Feldmana

Badając ponownie tę samą grupę dzieci w wieku 10 lat Gesell (1954) wykazał, że ,,…w odniesieniu do ich rozwoju nie było przypadku, który odbiegałby bardzo znacznie od innych”. Tylko w jednym przypadku zaistniała wyraźna zmiana w kierunku rozwoju. Tylko wtedy, gdy działają czynniki niesprzyjające, ostateczny rozwój jednostki jest bardziej trudny do przepowiedzenia. Goodenough (1954) wykazała, że jednostki, u których w I. I. zachodzą duże zmiany w późniejszych latach życia, to przeważnie takie jednostki, u których początkowo wyniki wykazały duże odchylenia od tego, czego można było oczekiwać na podstawie wiadomości o inteligencji ich przodków. Badania Termana (1926) nad wczesnymi właściwościami umysłowymi geniuszów żyjących między rokiem 1450 a 1850, które zostały ujawnione w sprawozdaniach dotyczących ich osiągnięć naukowych, wykazały, że cechy geniuszów przejawiali oni już w dzieciństwie.

Każda faza rozwojowa ma swoje charakterystyczne właściwości. W każdym wieku dziecka niektóre cechy rozwijają się szybciej i bardziej widocznie niż inne. Zgodnie z poglądem Feldmana (1941), „…życie ludzkie przebiega pewnymi etapami. Okresy życia jednostki są równie oczywiste i ważne jak okresy geologiczne ziemi lub fazy ewolucji życia… W każdej fazie wyodrębnia się pewna dominująca właściwość i zasadnicza cecha, która nadaje jej pewną zgodność, jednolitość i specyfikę”. Do okresu dwóch lat życia małe dziecko koncentruje uwagę na badaniu swego środowiska, uzyskuje kontrolę nad własnym ciałem i uczy się mówić. Od trzech do sześciu lat życia rozwój dziecka zmierza do uspołecznienia go (Podolski, 1953).

Badania grup dzieci w różnych okresach życia ujawniły, że nie tylko każde dziecko posiada charakterystyczną, konstytucjonalnie zdeterminowaną indywidualność, która początkowo zaznacza się w dzieciństwie i która trwa stale poprzez lata przedszkolne (i prawdopodobnie potem), ale ponadto każdy okres życia posiada własną prawidłowość, która jest charakterystyczna dla danego dziecka. W ten sposób zachowanie się dziecka w jakimkolwiek wieku jest zabarwione częściowo jego własną indywidualnością, a częściowo jest ono prawidłowe i charakterystyczne dla danego okresu rozwojowego dziecka w tym samym wieku. Prawidlość ta dotyczy nie tyle tego, co dziecko może dokonać, ale raczej pewnej tendencji w jego zachowaniu się (lig i inni, 1949).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>