Powikłania w fazie zarodka – kontynuacja

Jeżeli chodzi o wagę, to linią graniczną utrzymania przy życiu nowo- a w czasie jedzenia aktywność jego jest znacznie mniejsza (Richards i inni, 1938). Szybkie i nagłe uczucia obawy lub złości ze strony matki wywoływały bezpośrednio znaczny wzrost liczby gwałtownych ruchów płodu (Sontag i Wallace, 1938).

Nadmierna aktywność płodu może przyczynić się do znacznego obniżenia jego wagi w stosunku do długości ciała, a to ze względu na utrudnioną zamianę pożywienia w podściółkę tłuszczową (Sontag, 1940). Niemowlęta, które wykazywały dużą aktywność jako zarodki, również jako niemowlęta wcześniej przejawiły niektóre czynności motoryczne w porównaniu z innymi niemowlętami. I przeciwnie, niemowlęta, które były najmniej aktywne w okresie zarodkowym wolniej zdobywały umiejętności motoryczne w okresie pourodzeniowym (Richards i Newberry, 1958).

Czynności zarodka są dwojakiego rodzaju: przejawiają się jako specyficzne odruchy i jako ogólna aktywność całego organizmu lub ruchy zgeneralizowane, obejmujące większość organów cia-

Nasza obecna wiedza lekarska dotycząca związku między ciałem płodu a ciałem matki daje nam dowody, pozwalające na odrzucenie tych starych przesądów, według których przeżycia matki mają wpływ na rozwój dziecka. Są dwie grupy dowodów wskazujące, że przeżycia matki w czasie ciąży nie wpływają na anormalność potomstwa. Pierwsza z nich dotyczy tego samego rodzaju nienormalności, które są wykrywane u większości niższych zwierząt, gdzie ze względu na niski poziom systemu nerwowego, matka nie doznaje przeżyć. Drugie źródło dowodów stanowi fakt, że nie ma bezpośredniego połączenia między matką a płodem – jedynie pośrednio poprzez pępowinę i łożysko, w których nie ma nerwów, a są tylko naczynia krwionośne. Z tego też względu umysłowy, emocjonalny i nerwowy stan matki nie ma bezpośredniego wpływu na płód. Mimo że wiedza posunęła się tak daleko i pomogła rugować przesądy dotyczące wpływu przeżyć matki na płód, to jednak przetrwało jeszcze wiele z nich. Wpływają one na powstawanie fałszywych przekonań kobiet, co często utrudnia otoczenie ich opieką lekarską w okresie ciąży oraz podczas porodu. Do najpoważniejszych uprzedzeń należy przekonanie, że matka jest odpowiedzialna za jakiekolwiek zniekształcenie własnego dziecka, co może prowadzić do wytworzenia się u matki poczucia winy i niezdrowej postawy w stosunku do niemowlęcia, a to z kolei może decydować o całym jego przyszłym życiu. Może to także prowadzić do konfliktu między małżonkami na tle posądzania żony przez męża, że jest ona odpowiedzialna za wytworzenie się anormalności u ich dziecka.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>