Powikłania w fazie zarodka

Newberry (1941) zaobserwowała trzy następujące rodzaje ruchów płodu: 1) wolne ruchy skręcania, wyprostowania, pchania i obracania się: 2) szybkie ruchy kopania, szarpania i pchania kończynami: 3) drgawki albo rytmiczne serie szybkich, konwulsyjnych ruchów. Ruchy kopania okazały się najbardziej rozwiniętą formą ruchliwości płodu, a drgawki mięśni formą najmniej rozwiniętą. Rysunek 12 przedstawia krzywe dla tych trzech rodzajów ruchów płodu.

Powikłania. Podobnie jak faza jajowa i embrionalna, faza rozwoju zarodka nie przebiega bez powikłań. Nie ma gwarancji, że rozwój będzie przebiegał normalnie, bez żadnych komplikacji, aż do zakończenia fazy. Jak wykazano przy omawianiu powikłań okresu embrionalnego (str, 97), wiele poronień zdrowych embrionów następuje nie wcześniej niż w trzecim albo w czwartym miesiącu na początku fazy zarodkowej. W takich warunkach poronienie jest prawdopodobnie wynikiem niedostarczenia dostatecznej ilości progesteronu, a nie wynikiem działania innego czynnika (Rattcliff, 1950: Guttmacher, 1955).

Przy końcu fazy zarodkowej rozwój zostaje niekiedy przerwany i noworodek przybywa na świat wcześniej niż powinno to normalnie nastąpić. Jest to tak zwany przedwczesny poród. Kiedy rozwój zarodka osiągnie koniec siódmego miesiąca księżycowego, jest on wtedy zdolny do życia. Jeżeli noworodek urodzi się w tym czasie, może być utrzymany przy życiu, ze względu na dalej posunięty rozwój systemu nerwowego niż w poprzednim miesiącu. Niemowlę, które przyszło na świat w szóstym miesiącu albo po 180 dniach, wytrzymuje czasami krytyczny okres i zostaje utrzymane przy życiu. Jednakże 180 dni uważa się na ogół za najniższą granicę, poza którą utrzymanie przy życiu jest niemożliwe (Carmichael, 1954).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>