Proporcje twarzy

Ze względu na to, że wzrost górnej albo czaszkowej części głowy kończy się dosyć wcześnie, głowa ma wygląd nieproporcjonalny, a jej górna część wydaje się zbyt duża w porównaniu z twarzą. Dolna część głowy w okresie niemowlęctwa i wczesnego dziecięctwa jest mała i nierozwinięta, co zasadniczo jest wynikiem braku zębów na początku tego okresu, a później wynikiem małego rozmiaru zębów niemowlęcych. Układ kostny twarzy staje się większy w stosunku do części czaszkowej w okresie od urodzenia do siódmego roku życia, co przyczynia się do usunięcia tak zwanego „wyglądu dziecięcego”. Największy wzrost twarzy zaznacza się między piątym a ósmym rokiem życia, szczególnie u chłopców (Allen, 1948). Dopóki na miejscu małych zębów dziecięcych nie pojawiają się nowe zęby stałe – co następuje przed okresem dojrzewania dopóty usta, broda i dolna część głowy dziecka jest mała w porównaniu z górną częścią, w której rozwój mózgu odbywa się bardzo szybko. W okresie wymiany zębów dziecięcych na zęby stałe mogą nastąpić przesunięcia w dopasowaniu zębów górnych i dolnych, co wpływa na kształt dolnej części twarzy dziecka. Tego rodzaju okluzja (zwarcie szczęk – przyp. tłum. wynosi 70% w czwartym roku życia, a potem stopniowo wzrasta wraz z wiekiem (Thompson, 1954). Zła okluzja, czyli niedopasowanie szczęk, nie tylko będzie poważnie wpływać na kształt dolnej części twarzy, ale będzie także utrudniać właściwe żucie i w ten sposób będzie wywierać zły wpływ na trawienie (Krogman, 1939: Davenport, 1940: Breckenridge i Vincent, 1955).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>