Rozwój można przepowiedzieć

Dziecko, które rozwojem inteligencji przewyższa dziecko przeciętne, przewyższa je również wysokością, uspołecznieniem i specjalnymi skłonnościami. Dziecko zaś, którego rozwój intelektualny jest niższy od rozwoju dziecka przeciętnego, nie uzyska dobrego stanu zdrowia, wysoko rozwiniętych umiejętności specjalnych, dużego uspołecznienia albo wyższej struktury fizycznej organizmu. Upośledzeni pod względem umy- słowym przejawiają tendencję do mniejszej budowy ciała niż dzieci normalne. Idioci i imbecyle są najmniejsi z grupy upośledzonych umysłowo. Tak samo wysoki poziom inteligencji koreluje w dużym stopniu z wczesnym dojrzewaniem seksualnym, a niski poziom inteligencji z późną dojrzałością seksualną. Należy jednak brać pod uwagę takie czynniki, jak klimat, rasa itp.

Rozwój można przepowiedzieć. Z twierdzenia, że tempo rozwoju dla każdego dziecka jest dosyć stale, wynika bardzo doniosła konsekwencja. Na podstawie stałości tempa rozwoju można już we wczesnym okresie życia dziecka przewidzieć zakres, w jakim osiągnie ono pełną dojrzałość. Prześwietlając kości dłoni dziecka promieniami Rentgena można w przybliżeniu określić, jaka będzie jej ostateczna wielkość (Bayley, 1946). Wiadomość ta jest ważna szczególnie wtedy, gdy rodzice lub samo dziecko interesują się tym, jak duża będzie jego dłoń.

Wiedza o rozwoju umysłowym dziecka jest bardzo ważna w planowaniu jego wychowania oraz kształceniu wykonywania takiego rodzaju pracy, do której jest ono najbardziej przydatne. Przepowiadanie zakresu rozwoju dziecka może być również pomocne przy adoptowaniu niemowląt. Metody, określające ostateczny poziom rozwoju umysłowego dziecka, są bardziej wiarygodne niż te metody, które są stosowane do określenia końcowego etapu jego rozwoju fizycznego. Badając na przykład po raz drugi blisko 100 niemowląt w ciągu pierwszych dwóch lat życia zauważono, że w 80% przypadków tempo rozwoju przejawiające się podczas pierwszego badania odpowiadało tempu rozwoju, które zostało określone wtedy, gdy dzieci miały 2 lata życia (Gesell, 1928). Spośród dzieci uznanych za upośledzone umysłowo, tylko jedno z nich w okresie dwóch lat życia wykazywało różnice w stosunku do pierwszego badania (Gesell, 1930).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>