Ruchy ciała towarzyszące krzykowi

Jak wskazuje omówiona powyżej lista reakcji ogólnych, noworodek jest zdolny do wykonywania dużej ilości ruchów. Ruchy te charakteryzuje to, że są one mniej lub bardziej nieokreślone, bezcelowe i nieskoordynowane. Są one podstawą, z której poprzez uczenie się w okresie niemowlęcym i dziecięcym wykształcą się stopniowo różne wysoko skoordynowane sprawności. różni się pod względem intensywności, długości i zależy częściowo od siły głosu niemowlęcia, a częściowo także od zewnętrznych oraz wewnętrznych bodźców, które je wywołują.

Wychodząc z założenia, że krzyk noworodka nie jest odruchem ochraniającym organizm, Aldrich i inni (1945, 1945 a, 1945 b) przeprowadzili ciągłe obserwacje nad krzykiem noworodków. Obserwacje te ujawniły, że noworodki znacznie częściej krzyczą z nieznanych powodów dziecka w ciągu normalnego dnia niż na skutek pewnych określonych i znanych przyczyn. Obliczono czas trwania krzyku w minutach i wykazano, że krzyk z głodu wynosił 35,1°/» całego czasu krzyku dziecka. Krzyk z powodu głodu trwał dłużej niż krzyk z nieznanych przyczyn. Mokre pieluszki były trzecią, najbardziej powszechną przyczyną krzyku, wymioty zaś najrzadszą.

Ruchy ciała towarzyszące krzykowi. Krzyk noworodka rzadko pojawia się bez występowania pewnych ruchów ciała. W przypadku silnego krzyku bierze w nim udział każda część ciała. Noworodek kręci się, kopie, załamuje i wyprostowuje swoje ręce, nogi, palce u rąk i palce u stóp, przewraca się, skręca głowę z boku na bok (patrz rys, 17). Ko- wiały one przeważnie samogłoski przednie, czyli samogłoski wykształcone w przedniej części jamy ustnej, gdy tymczasem starsze dzieci i dorośli używają wszystkich części jamy ustnej. W ciągu pierwszych 10 dni życia nie zauważono żadnych różnic dotyczących płci lub wieku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>