Słuch

Zagadnienie, czy noworodek widzi czy nie widzi kolorów nie zostało jeszcze eksperymentalnie zbadane. Badania nad rozwojem czopków oka noworodka nie dały żadnego wskaźnika na wrażliwość kolorów. Każdy wysiłek zmierzający do określenia wrażliwości noworodka na kolor zaraz po urodzeniu musi opierać się na sposobie funkcjonowania oka, a nie na jego anatomicznej strukturze. Badania nad noworodkami ujawniły, że pomiędzy siódmym a dziewiątym dniem życia reagowały one nieco odmiennie na różne kolory o tym samym nasyceniu. Kolor niebieski wywierał na aktywność największy wpływ hamujący, a kolor czerwony miał najmniejszy wpływ ze wszystkich kolorów. Dziewczęta były bardziej wrażliwe na działanie kolorów niż chłopcy, u których przejawiła się częściowa ślepota na kolory, a szczególnie w rozróżnianiu koloru czerwonego (Smith, 1936).

Słuch. Nie ma zgody między badaczami co do tego, czy bezpośrednio po urodzeniu noworodki doznają wrażeń słuchowych na skutek działania bodźców dźwiękowych. Niektórzy podają, że reakcje na bodźce dźwiękowe pojawiają się w ciągu pierwszych 10 minut po urodzeniu, podczas gdy inni twierdzą, że głuchota noworodków trwa przez pierw- ność bez wyraźnie określonych emocji i brak szczególnego podniecenia organizmu, charakterystycznego dla emocji {Sherman i Sherman, 1929: Irwin, 1930: 1932, 1932c: Pratt i inni, 1930: Prat, 1933, 1934a, 1954: Taylor, 1934: Hunt i inni, 1936: Hunt i Ciarkę, 1937: Dennis, 1940a).

Zgodnie z poglądami Bakwina (1947), noworodek jest wyposażony w dobrze rozwinięty mechanizm reakcji emocjonalnych. Nawet u noworodków urodzonych przedwcześnie aktywność emocjonalna jest już gotowa do funkcjonowania. Reakcje te podzielił Bakwin na dwie grupy: reakcje przyjemne albo pozytywne i reakcje nieprzyjemne albo negatywne. Reakcje przyjemne są wywołane takimi bodźcami, jak pieszczenie, kołysanie, ciepło, przytulanie i ssanie. Reakcje nieprzyjemne natomiast wywołane są nagłą zmianą pozycji ciała, nagłymi głośnymi hałasami, skrępowaniem ruchów noworodka na skutek niewygodnej pozycji, dotykaniem skóry zimnymi przedmiotami, mokrą pieluszką. Na bodźce nieprzyjemne noworodek reaguje krzykiem. Spitz (1949) nie-, chętnie uznaje przyjemne reakcje dziecka za początek uczuć. Według niego, bezpośrednio po urodzeniu przejawia się tylko stan ogólnego pod- »iecenia wywołany niezadowoleniem. Nie ma emocji przyjemnych, jest tylko stan ogólnego spokoju.

Dominującą właściwością emocjonalną noworodka jest „oddawanie się całym sercem”, co oznacza zupełny brak stopniowania reakcji na bodźce o różnym nasileniu. Reakcja emocjonalna jest intensywna bez względu na bodźce i pojawia się szybko. W rozwoju życia emocjonalnego dziecka zasada „wszystko lub nic” stopniowo przechodzi w system obejmujący różne stopnie i kontrolę stanów emocjonalnych. Pratt (1954) twierdzi, że „pojawianie się nowych reakcji zależy od dokładności przystosowania się do sytuacji pobudzających”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>