WCZESNE SYSTEMATYCZNE BADANIA NAD DZIECKIEM CZ. II

W osiemnastym wieku przejawiły się dwa określone kierunki badań nad dzieckiem. Pierwszy z nich obejmował filozoficzne studia nad wychowaniem, w których dziecko traktowano tylko w sposób pośredni.

Drugi kierunek zajmował się bezpośrednimi badaniami nad dzieckiem, które obejmowały codzienne obserwacje jednego lub więcej dzieci. Wpływ studiów filozoficznych na reformy wychowania był duży, jednakże dały one zbyt mało wiedzy o dziecku, ponieważ kładły nacisk raczej na szkołę niż na dziecko. Obserwacje dzieci w domu, nie uwzględniające nauki szkolnej, okazały się bardziej owocne, gdyż skupiały uwagę na samym dziecku.

Przy końcu siedemnastego wieku, w 1693 roku, Jan Locke w Anglii zalecał naturalne metody wychowania, w przeciwieństwie do schola- stycznych metod stosowanych w wychowaniu dzieci w tym czasie. Przeszło pół wieku później Jan Jakub Rousseau we Francji przedstawił obszernie w swoim Emilu, wydanym w 1762 roku (1911)1, możliwości stosowania swojego ideału wolności w wychowaniu dziecka. Później pojawiły się wychowawcze reformy Pestalozziego w Szwajcarii oraz Her- barta i Froebla w Niemczech. Froebel, uznany za inicjatora wychowania przedszkolnego, omówił swoje ideały wychowawcze w książce pt. Education of man (Wychowanie człowieka), wydanej w 1826 roku, którą opracował na podstawie dokładnych obserwacji małych dzieci w domu i w szkole.

W drugiej połowie XVIII wieku obok zainteresowań wychowaniem dziecka i wpływami rodziny pojawiły się zainteresowania badaniem jegęi rozwoju. Uwagi Pestalozziego, oparte na obserwacjach rozwoju jego trzy i półletniego syna, które ukazały się w 1774 roku, można traktować jako pierwsze naukowe protokóły dotyczące rozwoju dziecka. W kilka lat później, w 1787 roku, niemiecki lekarz Tiedemann opublikował obserwacje przeprowadzone nad rozwojem własnych dzieci w pierwszych latach życia. Książka ta [przetłumaczona obecnie z języka niemieckiego na język angielski przez Murchisona i Langera (1927)] była jedną z pierwszych prób mających na celu przeprowadzenie serii naukowych obserwacji nad zachowaniem się małych dzieci. Ci dwaj badacze zostali uznani za prekursorów biograficznych badań nad dzieckiem, które stały się tak popularne w XIX wieku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>