Zaburzenia w oddawaniu moczu cz. II

W przypadku malca tęskniącego za domem rodzice powinni poświęcić mu przez pierwsze kilka dni pobytu w nowym miejscu więcej czasu niż zwykle, żeby nie rozwinęło się w nim poczucie osamotnienia i żeby rozsmakował się w nowym otoczeniu. Jeśli kłopoty są na tle pojawienia się w domu niemowlęcia, rodzice powinni znaleźć sposób na upewnienie starszego malca, że nie ma powodu czuć się odsunięty na bok (punkty 541 -548). Nie ma potrzeby strofowania i zawstydzania małego – na ogół jemu samemu jest przykro z powodu tego, co mu się przydarza. Będzie pokrzepiony, jeśli usłyszy od rodziców optymistyczne zapewnienie, że na pewno już wkrótce znowu „będzie sucho” aż do rana.

Co jednak myśleć o malcu 3-, 4- czy 5-letnim, któremu nie zdarzyło się jeszcze wytrwać do rana? (Większość dzieci wytrzymuje przez całą noc aż do rana już od 2 -3 roku życia.) Wiele takich wypadków to rezultat napięć, jakich nie udało się uniknąć przy nauce czystości. Malec bronił się zapewne przed nocnikiem przez dłuższy czas, a rodzice wykazywali coraz mniej cierpliwości. W rezultacie podporządkował się wprawdzie stawianym wymogom w ciągu dnia, ale wygląda na to, że opór utrwalił się w podświadomości i dochodzi do głosu w nocy podczas snu. Towarzyszy temu poczucie winy, że nadal jest niepoprawnym maluchem. Trzeba będzie spróbować wyeliminować jakiekolwiek powstające za dnia konflikty dotyczące nocnika – jeżeli jeszcze istnieją – i nigdy nie zawstydzać malca, gdy zmoczy łóżeczko w nocy. Doradza się na ogół w takich przypadkach zaprzestania budzenia malca na nocnik późnym wieczorem, gdyż może to sobie interpretować jako traktowanie go ciągle jeszcze jak malutkiego dziecka. Potrzebna mu jest natomiast rozbudzona optymistycznymi zapewnieniami rodziców wiara, że przecież dorasta i przyjdzie niezadługo taki dzień, kiedy będzie mógł wytrzymać do rana bez trudności.

W całej sprawie istotną rolę odgrywają, jak widać, różnego rodzaju bodźce emocjonalne. Romantyczna zaborczość dziewczynki w stosunku do ojca może nabrać niezwykłej intensywności, jeżeli przyjmowana jest przez niego z nadmiernym entuzjazmem. Chłopiec może wpadać każdego wieczoru w nienormalne rozgorączkowanie w następstwie „dzikich” harców z ojcem (które wywołują w nim mieszaninę lęku i radości) lub z siostrą (które budzą w nim z kolei agresywność i nie uświadamiany seksualizm).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>