ZĘBY CZ. II

Jeżeli zęby pojawiają się w nieprawidłowej kolejności, może to spowodować wysunięcie się zębów do przodu, a w konsekwencji złe dopasowanie się zębów. Może to również wpłynąć na kształt dolnej części twarzy i przyczynić się do wyrastania stałych zębów w nieprawidłowym miejscu (Breckenridge i Vincent, 1955). Są jednak okresy, szczególnie dotyczy to okresu płodowego oraz dziesiątego miesiąca, dwu i pół roku i piątego roku życia, kiedy zęby mleczne są specjalnie niewrażliwe na zaburzenia w przemianie materii i w komórkach (Massler i inni, 1941).

Zęby stałe. Mimo że większość zębów mlecznych już wyrosła, to jednak wewnątrz dziąseł zachodzą pewne procesy, które prowadzą do wap- nienia zębów stałych, z wyjątkiem czterech zębów mądrości. Kolejność wapnienia jest zgodna z kolejnością późniejszego wyrzynania się zębów. Normalnie dziecko w szóstym roku życia ma 1 lub 2 zęby stałe, w ósmym roku życia 10 lub 11 zębów, w dziesiątym roku 14 lub 16 zębów, a w dwunastym roku 24 lub 26 i w trzynastym roku 27 lub 28 zębów stałych. Ostatnie cztery zęby stałe, tak zwane zęby mądrości, wyrzynają się pomiędzy siedemnastym a dwudziestym piątym rokiem życia, kiedy pojawiły się już wszystkie zęby. Jednakże dwa czynne okresy wyrzynania się zębów stałych są przedzielone okresem odpoczynku. U dziewcząt okres odpoczynku pojawia się między siódmym rokiem i 9 miesiącami a dziewiątym rokiem życia, a u chłopców pomiędzy ósmym rokiem i 4 miesiącami a jednastym rokiem życia (Hellman, 1943).

U dziewcząt wypadanie zębów następuje wcześniej niż u chłopców, pojawiają się u nich również wcześniej zęby stałe, z wyjątkiem zębów mądrości, które zwykle wcześniej wyrastają u chłopców (Klein i inni, 1937: Meredith, 1946a: Thompson, 1954: Breckenridge i Vincent, 1955). Dzieci o niższej inteligencji uzyskują swoje stałe zęby w nieco wolniejszym tempie niż dzieci o normalnej inteligencji. Natomiast dzieci o wysokiej inteligencji uzyskują zęby stale nieco wcześniej (Terman, 1926: Cohen i Anderson, 1931). Przed pojawieniem się wszystkich zębów stałych większość dzieci cierpi na próchnicę zębów. Pomiędzy szóstym a piętnastym rokiem życia normalnie dziecko ma jeden albo dwa ubytki zębowe w roku (Klein i inni, 1938: Breckenridge i Vincent, 1955).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>